مقایسه اجتماعی شدن دانش آموزان ورزشکار وغیرورزشکار مقاطع راهنمایی

اگرچه فرآیند اجتماعی شدن در اروپا وآمریکا موضوعی مهم تلقی شده است،اما این موضوع برای تمام جوامع بشری مصداق دارد.واقعیت این است که انسان ها در فرهنگ های متفاوتی زندگی می کنند و تفاوت های ظریفی در شیوه های شکل دهی رفتار در افراد کم سن وسال در فرهنگ های مختلف وجود دارد. ، اجتماعی شدن افراد نقش کلیدی در امر عمل به ارزش ها، هنجارها و نقش های اجتماعی آینده دارد وحتی نوع و کیفیت ارزش های اساسی درآینده به مقدار زیادی تابع ارزش هایی است که در حال حاضر در جامعه وجود داشته و افراد به آن وسیله اجتماعی می شونداغلب مطالعات اجتماعی شدن ورزشی حول دو مساله متمرکز بوده است: اجتماعی شدن درداخل ورزش که عوامل موثر بر مشارکت ورزشی افراد را بررسی می کندواجتماعی شدن از طریق ورزش که تاثیرات مشارکت در ورزش رابرروی افراد بررسی می نماید.در این پژوهش که از نوع تحقیقات دوم است، محققین در صدد مقایسه میزان اجتماعی شدن در سطح خانواده ،گروه همالان وجامعه ملی دانش آموزان ورزشکار وغیروورزشکاربودند.برای رسیدن به این منظور اجتماعی شدن را در ابعاد درونی شدن ارزش ها ، ایفای نقش، نظم وترتیب، استقلال ، صمیمیت نسبت به جامعه، صلاحیت های روابط اجتماعی، احساس هویت، احساسات به وسیله پرسشنامه مورداندازه گیری قرار دادند. جامعه تحقیق 93641 دانش آموز مقطع راهنمایی مدارس دولتی شهر مشهد در کشور ایران بودند. با استفاده از روش کاکران نمونه ای به حجم 314نفر انتخاب شدند تا به پرسشنامه پاسخ دهند. گروه ورزشکار دراین تحقیق شامل تمامی دانش آموزانی بودند که به شکل تفریحی ،قهرمانی یا فقط در ساعت درس تربیت بدنی به ورزش می پرداختند وغیرورزشکاران دانش آموزانی بودند که هیچ گونه فعالیت ورزشی نداشتند. در پایان این پژوهش مشخص گردیدکه بین اجتماعی شدن دانش آموزان ورزشکار وغیرورزشکار در سه سطح خانواده ،گروه همالان وجامعه ملی تفاوت معنی داری وجوددارد،به نحوی که دانش آموزان ورزشکار در هر سه سطح اجتماعی تر از دانش آموزان غیروورزشکار بودند.