تبیین مولفه های سرمایهاجتماعی دراندیشه نوگرایی

امروزه مفهوم نوگرایی به‌عنوان یک رویکرد غالب در جامعه‌شناسی توسعه مطرح می‌باشد. این مفهوم در ادبیات جامعه‌شناسی توسعه در ابعاد مختلف روانی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مورد ملاحظه قرار گرفته است. در بعد روانی- اجتماعی، نوگرایی به فرایندی اشاره دارد که در طی آن افراد ویژگی‌ها و خصوصیات انسان مدرن را کسب نموده و آمادگی برای تغییر و نوآوری و مشارکت آگاهانه و جمعی در پویش‌های اجتماعی را کسب می‌نمایند. صاحبنظران اندیشه نوگرایی به رشد شاخص‌هایی چون باسوادی، گسترش رسانه‌های گروهی، مشارکت اجتماعی، عام‌گرایی، خردگرایی، همدلی، اعتماد و غالب شدن کنش‌های عقلانی و منطقی تاکید دارند. همچنین، در طی چند دهه اخیر مفهوم سرمایه اجتماعی مورد توجه صاحبنظران جامعه‌شناسی قرار گرفته و به نقش سرمایه اجتماعی در توسعه جوامع تاکید شده است. هدف اساسی این مقاله تبیین مولفه‌های اصلی سرمایه اجتماعی در اندیشه صاحبنظران نوگرایی است. کنکاش در ادبیات نوگرایی بیانگر تاکید صاحبنظران نوگرایی بر مولفه‌های کلیدی سرمایه اجتماعی چون انسجام اجتماعی، اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی و نقش تحصیلات و آگاهی اجتماعی در رشد فردی و توسعه اجتماعی است. در واقع اندیشه نوگرایی در خلق و بسط مفاهیم اساسی سرمایه اجتماعی نقش اساسی داشته و عناصر سرمایه اجتماعی را به‌عنوان اهرم اساسی و توفیق آفرین توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی قلمداد نموده‌اند.