تاثیر روش‌های مربی‌گری بر رفتار کارآفرینانه کارآفرینان نوپا در مراکز شتاب‎دهی

تغییر رفتار، توانایی افراد در دستیابی به اهدافشان را تسهیل می‌کند. مداخله برای تغییر رفتار افراد عموماً از طریق آموزش‌های مختلف حاصل می‌شود. با رشد استفاده از نظام مربی‌گری در مراکز شتاب‌دهی، این سوال مطرح می‌شود که آیا روش‌های مورد استفاده مربیان می‌تواند بر روی تغییر رفتار کارآفرینان نوپا اثرگذار باشد و رفتار آن‌ها را در جهت کارآفرینانه‌تر شدن تغییر دهد؟ در این مقاله، تلاش شده تا به این پرسش با استفاده از روش شبه‌آزمایشی جهت بررسی تغییر رفتار کارآفرینان نوپا پاسخ داده شود. به این منظور، 18 مرکز شتاب‌دهی در استان تهران انتخاب شدکه به ترتیب 188 و 114 کارآفرین نوپا در ابتدا و انتهای دوره شتاب‌دهی این مراکز به عنوان نمونه آماری مشارکت داشته‌اند. نتایج به دست آمده از داده‌های پرسشنامه بستهپاسخ و برگرفته از ادبیات پژوهش و همچنین آزمون تیزوجی نشانگر آن است که رفتارکارآفرینانه کارآفرینان نوپا در طی دوره شتاب‌دهی کارآفرینانه‌تر می‌شود. بعلاوه بر اساس نتایج آزمون رگرسیون مشخص شد، این تغییر رفتار در نتیجه روش‌های آموزش‌محور، رابطه‌محور و تجربه‌محور مورد استفاده مربیان حاضر در این مراکز بوده و میزان اثرگذاری روش‌های مذکور به ترتیب 0.278، 0.55 و 0.211 است. بنابراین روش‌های مربی‌گری بر تغییر رفتار کارآفرینان نوپا اثرگذار است و در این میان، روش‌های رابطه‌محور مربیان می‌توانند شدت اثرگذاری بیشتری را نسبت به روش‌های آموزش‌محور و تجربه‌محور بر روی کارآفرینان نوپا داشته باشند.

The Effects of Coaching Methods on Entrepreneurial Behavior of Nascent Entrepreneurs in Accelerator Centers

People’s behavior change facilitates their goals achievement. Interventions targeting people’s behavior change are generally implemented through diverse types of education. With increasing use of coaching systems in accelerator centers, the question then arises as to whether the methods used by educators can affect the behavior of nascent entrepreneurs and change their behavior in a more entrepreneurial way. In this paper, we have attempted to answer this question using a quasiexperimental approach to investigate the behavior change of nascent entrepreneurs. For this purpose, 18 accelerator centers were selected in Tehran province, in which 188 nascent entrepreneurs were selected as statistical sample at the beginning of the acceleration period. 114 nascent entrepreneurs of all selected ones contributed also at the end of the period. Investigation of the questionnaires and Paired TTest indicate that entrepreneurial behavior of nascent entrepreneurs during the acceleration period turn out to be more entrepreneurial. In addition, the regression test showed that this change in behavior is the result of educational, relational and experiential approaches used by the centers’ instructors and the effectiveness of the mentioned methods is 0.28, 0.55 and 0.21 respectively. Therefore, coaching methods affect behavior change of the nascent entrepreneurs. Relational methods are more effective compared to educational and experiential approaches for coaching nascent entrepreneurs.