تاثیر روش های مختلف تمرین مقاومتی بر الگوی سینرژی عضلات منتخب اندام تحتانی طی حرکت اسکوات

اهداف: مجموعه ای از حرکات فانکشنال برای درگیرکردن بدن انسان در اجرای حرکات ورزشی و پیشگیری از آسیب مهم هستند. اسکوات یک حرکت فانکشنال بسیار مهم در اجراهای ورزشی و پیشگیری از آسیب محسوب می شود و نیز هماهنگی عضلانی ویژه ای را می طلبد. سینرژی و هماهنگی حرکت اسکوات می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند نوع تمرین مقاومتی و تغییر زمان استراحت و تمرین حین اجرا، قرار گیرد. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی اثر چهار روش تمرینی مقاومتی متفاوت بر سینرژی عضلات هنگام اجرای حرکت اسکوات بود.روش مطالعه: پژوهش حاضر از جمله پژوهش های کاربردی و نیمه تجربی بود. 12 آزمودنی مرد جوان ورزشکار چهار پروتکل حرکت اسکوات مقاومتی (سنتی، استراحت وقفه، دراپ ست و کلاستر) را انجام دادند. فعالیت عضلات پهن داخلی، پهن خارجی، راست رانی، دو سر رانی و نیم وتری طی اجرای حرکت اسکوات با 75 درصد حداکثر وزنه به وسیله دستگاه الکترمایوگرافی ثبت شد. پروفایل الکترومایوگرافی با استفاده از روش ماتریس فاکتورسازی غیر منفی که سیگنال های عضله را به محتوای سینرژی تجزیه می کند، مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که تعداد سه سینرژی می تواند فعالیت عضلات حین اسکات در چهار پروتکل مختلف تمرینات مقاومتی اسکوات را کنترل کند. در هر سه سینرژی، اختلافی بین وزن نسبی عضلات در پروتکل های مختلف مشاهده نشد و تغییر پروتکل تمرینی مقاومتی سبب حفظ تعداد سینرژی ها و وزن نسبی عضلات در سینرژی ها شد.نتیجه گیری: به نظر می رسد عدم تغییر سینرژی بین پروتکل های مختلف تمرین مقاومتی، ناشی از راهبرد سیستم عصبی مرکزی است تا ساختار کلی سینرژی ها را محفوط نگه دارد که احتمالا بتواند عملکرد حرکات ورزشی را به صورت بهینه در شرایط تمرینی متفاوت حفظ کند.

the effect of different resistance training methods on the synergy pattern of selected lower limb muscles during squatting

objectives: a set of functional movements is important for engaging the human body in performing sports activities and preventing injuries. the squat is considered a highly important functional movement in both athletic performance and injury prevention, and it also requires specific muscular coordination. the synergy and coordination of the squat movement can be influenced by various factors such as the type of resistance training and changes in rest intervals and exercise execution. therefore, the purpose of the present study was to investigate the effect of four different resistance training methods on muscle synergies during squat performance.methods: twelve young male athletes performed four resistance squat protocols (traditional, rest-pause, drop set, and cluster). the activity of the vastus medialis, vastus lateralis, rectus femoris, biceps femoris, and semitendinosus muscles during squat performance with 75% of one-repetition maximum was recorded using an electromyography device. the electromyographic profiles were evaluated using the non-negative matrix factorization (nmf) method, which decomposes muscle signals into synergy components.results: the findings indicated that three synergies could account for muscle activity during squats across the four resistance training protocols. no differences were observed in the relative weightings of the muscles within the synergies among the different protocols. changing the resistance training protocol did not alter the number of synergies or the relative contributions of the muscles within them.conclusion: it appears that the lack of change in synergies across different resistance training protocols may be due to a strategy of the central nervous system to preserve the overall structure of the synergies, which likely helps maintain optimal performance of motor tasks under various training conditions.