استراتژی رژیم صهیونیستی اسرائیل در تهدید جلوه دادن جمهوری اسلامی ایران جهت عادی ‌سازی روابط اعراب و اسرائیل

در تاریخ روابط اعراب و رژیم صهیونیستی از زمان اشغال فلسطین و جنگ‌های اعراب و اسرائیل، نوعی بدبینی نهادینه‌شده از سوی دو طرف به یکدیگر است. این مسئله کماکان به قوت خود باقی است، به ‌گونه‌ای که سران رژیم صهیونیستی همواره به اعراب به‌مثابه یک تهدید نهادینه‌شده نگریسته‌اند. هدف از این تحقیق بررسی استراتژی رژیم صهیونیستی اسرائیل در برقراری روابط اعراب و اسرائیل با تهدید جلوه دادن جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. ازاین‌رو روش تحقیق، مطالعاتی و به‌صورت توصیفی-تحلیلی با رویکرد تبارشناسی تاریخی است که با استفاده از منابع اسنادی، تاریخی و اطلاعات مربوط به گذشته و حال تحقیق صورت می‌گیرد. پس از مجموعه حوادث پیمان‌های دوستی اعراب و اسرائیل با میانجی‌گری آمریکا، شکنندگی ژئوپلیتیکی و آسیب‏پذیری سیاسی و امنیتی اعراب و اسرائیل به بیشترین میزان خود حداقل در چهار دهه اخیر رسید. به همین سبب، ترس فزاینده از انزوای سیاسی و رویارویی با تهدیدات ایران را می‏توان نخستین و مهم‌ترین علت برقراری روابط اعراب و اسرائیل دانست. از طرفی شروع عملیات طوفان الاقصی و جنگ بین اسرائیل و غزه درست است که شاهد کاهش ارتباط اسرائیل و کشورهای عربی بودیم اما با فروکش کردن این جنگ و حمایت آمریکا و کشورهای غربی این احتمال وجود دارد که به‌زودی شاهد برقراری مجدد روابط دیپلماتیک و افتتاح سفارتخانه‌ها از سوی این کشورها باشیم. به‌هرروی شکل‌گیری روابط رسمی بین کشورهای عربی و اسرائیل به ضرر منافع و امنیت ملی ایران است و موجب ایجاد انشقاق در جهان اسلام و تغییر الگوهای دوستی و دشمنی در منطقه و افزایش ایران هراسی علیه ایران می‌گردد.