افزایش بازیابی مس در بیولیچینگ کنسانتره کالکوپیریتی با کنترل الکتروشیمیایی پتانسیل پالپ در حالت پیوسته

یکی از محدودیت ها و دلایل سرعت پایین انحلال کالکوپیریت در واسطه های اسیدی سولفات فریک، غیرفعال شدن سطح ذرات در پتانسیل های بالاتر از حد بحرانی است. در راستای بهینه‌سازی پارامترهای عملیاتی بیولیچینگ کالکوپیریت در این تحقیق نقش کنترل پتانسیل ردوکس بر بازیابی مس از کنسانتره کالکوپیریتی ارزیابی شد. کنسانتره فلوتاسیون مورداستفاده عمدتاً حاوی کالکوپیریت (7/45%)، پیریت (4/23%) و سولفیدهای ثانویه مس (8/10%) بود. آزمایش های بیولیچینگ و الکتروبیولیچینگ با استفاده از باکتری های ترموفیل معتدل در یک سیستم پیوسته شامل تانک آماده‌سازی و سه بیورآکتور همزن دار انجام شد. بررسی های اولیه نشان دادند که تحت شرایط بررسی‌شده در این تحقیق بازیابی مس از کنسانتره کالکوپیریتی در فرآیند لیچینگ باکتریایی ناچیز بود. نتایج حاصل از آزمایش های انجام‌شده در محدوده های متفاوت پتانسیل اکسایش-کاهش نشان دادند که با کنترل پتانسیل پالپ به‌صورت الکتروشیمیایی در محدوده بهینه (mv, ag/agcl440-420)، بازیابی مس در مقایسه با فرآیند بیولیچینگ معمولی در شرایط مشابه بیش از 75% افزایش یافت. در بهترین شرایط بررسی‌شده در این تحقیق (زمان‌ماند هفت روز، پتانسیل mv, ag/agcl440-420، غلظت اسید 8 گرم بر لیتر و اندازه ذرات 30 میکرون) بازیابی مس به حدود 94% رسید.