آثار به‌کارگیری سیاست تسهیل اعتبار برای تسویه بدهی دولت با بانک‌ها در چارچوب مدل‌های تطبیق روانه انباره (sfc)

بدهی دولت به بانک‌ها از مهم‌ترین مشکلات نظام پولی و بانکی کشور است که منجر به افزایش هزینه‌های  جذب سپرده برای بانک‌ها، افزایش نرخ سود تسهیلات، خلق نقدینگی بی‌کیفیت و کاهش توان بانک‌ها برای اعطای تسهیلات شده است. برخی اقتصاددانان برای برطرف کردن  این مشکل، با تاکید بر درون‌زایی پول، راهکاری مبتنی بر تسهیل اعتبار پیشنهاد می‌دهند  که در آن بدهی دولت به بانک‌ها با ایجاد تغییر در ترکیب دارایی‌های بانک مرکزی تسویه می‌شود. بااین‌حال ازآنجاکه اجرای این سیاست به استفاده از منابع بانک مرکزی متکی است، بیم افزایش سرسام‌آور نقدینگی و ایجاد اثرات نامطلوب بر دیگر متغیرهای  اقتصادی مانند تورم اجرای آن را با تردید مواجه می‌کند. در این پژوهش ضمن بیان مبانی و الزامات اجرای سیاست  تسهیل اعتبار در ایران، از مدل تطبیق روانه انباره به‌منظور ارزیابی  اثرات اجرای این سیاست  استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد تسویه بدهی دولت با بانک‌ها با استفاده از منابع بانک مرکزی افزایش پایه پولی، کاهش نقدینگی، افزایش تولید ناخالص داخلی حقیقی، کاهش تورم و نرخ بهره نسبت به سناریوی  پایه را به دنبال دارد.

implementation of credit easing policy to settle the government’s debt with commercial banks: a stock-flow consistent framework

the government’s indebtedness to banks stands as one of iran’s most pressing issues within its monetary and banking system. this predicament has precipitated several adverse consequences, including the cost of funds for banks, elevated interest rates on loans, an unrestrained surge in the money supply, and a diminishing capacity for banks to extend loans. to tackle this challenge, some economists with emphasis on endogenous nature of money, propose a remedy grounded in credit easing. this approach entails settling the government’s debt to banks by effecting adjustments on the asset side of the central bank’s balance sheet. however, the practical execution of this policy hinges on the utilization of central bank resources, raising concerns about a sudden surge in money supply and potential adverse impacts on other economic variables, notably inflation. this has cast doubt on the feasibility of implementing such a strategy. in this research, we delved into the fundamental principles and prerequisites of adopting the credit easing policy in iran. to evaluate the potential outcomes of implementing this policy, we employ the stock flow consistent model. our findings reveal that settling the government’s debt to banks through the utilization of central bank resources leads to an expansion in the monetary base, a reduction in money supply, an upswing in real gdp, and a decrease in both inflation and interest rates when juxtaposed with the baseline scenario.