صورت‌بندی مطالعات همگرایی اجتماعی طی سه دهه گذشته

همگرایی اجتماعی به موقعیت یک فرد در توپوگرافی اجتماعی و توانایی ها و فرصت های فرد برای به کارگیری آن قابلیت ها مرتبط است. همچنین، در نظر گرفتن موقعیت یا موقعیتی که فرد در توپوگرافی اجتماعی به خود نسبت می‌دهد و اینکه چگونه خود را در بافت اجتماعی درک می‌کند، بسیار مهم است. متغیر همگرایی اجتماعی شامل احساس تعلق و حمایت اجتماعی درک شده است. هدف این مقاله شناخت همگرایی اجتماعی و عوامل موثر بر آن است که با وجود حجم کثیری از مقاله‌ها، کتب و نوشته‌ها درباره سیاستگذاری و مدیریت قومی در ایران، تاکنون تحلیل کلی بر این پژوهش‌ها صورت نگرفته است. بر همین اساس روش مقاله، فراتحلیل-کمی است. هدف این روش، انسجام‌بخشی، مرور نظام‌مند و یکدست‌سازی مطالعات صورت گرفته در یک حوزه معین پژوهشی است. جامعه آماری آن 46 پژوهش که 37 نمونه سند پژوهشی باهدف ترکیب و شناسایی میزان تاثیر آن انتخاب شدند.تجزیه و تحلیل دادها در قالب شاخص همگرایی اجتماعی و 9 بعد نشان داد، متغیرهای دارای تاثیر معنی‌دار شامل دینداری و انسجام ملی، مناسبات قومی و امنیت ملی، عوامل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و تاریخی، سرمایه اجتماعی، واگرایی قومی و مذهبی، وضعیت گردشگری، هویت جمعی، وحدت ملی و متغیرهای فاقد تاثیر معنی‌دار شامل وضعیت طرد اجتماعی زنان و موانع همگرایی، مباحث نظری همگرایی بوده است