الگویابی مکانی فضایی جرم سرقت اماکن خصوصی در استان تهران

زمینه و هدف: با توسعه جوامع و صنعتی شدن شهرها، آداب و رسوم سنتی و قوانین اجتماعی تا حد زیادی ارزش خود را از دست داده و زمینه بروز انواع آسیبهای اجتماعی، جرائم و بزهکاری به ویژه در شهرهای بزرگ و پرجمعیت فراهم شده، سلامت و امنیت جامعه را به مخاطره انداخته است. برای کاهش و مقابله با وقوع جرایم آگاهی از روند جرایم در سال‌های متوالی و مکان‌ها، اهمیت بالایی دارد .از این رو پژوهش حاضر باهدف الگویابی مکانی فضایی جرم سرقت اماکن خصوصی تهران تدوین شده است.روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی واز نظر روش انجام، توصیفی- تحلیلی است در این تحقیق نمونه آماری، 14 شهرستان در محدوده فرماندهی های شرق، غرب و تهران بزرگ است. در این مطالعه برای تجزیه و تحلیل داد ه ها از جرم سرقت اماکن خصوصی در سال 1400 بهره گرفته شد.در تحلیل های فضایی با استفاده از مرکز متوسط و بیضی انحراف معیار، خودهمبستگی فضایی و درون یابی و هموارسازی استفاده شد.. یافته ها و نتایج: نتایج تحقیق نشان می دهد که اول، تحلیل فضایی و جغرافیایی جرایم که اکثریت و حجم زیادی از وقوع جرم در مناطق تهران رخ می دهد و این امر در تحلیل‌های بیضی انحراف معیار و مراکز متوسط جرم نیز به خوبی نشان داده شد که مرکزیت همه جرایم در پهنه شهرستان تهران در حاشیه غربی قرار گرفته و جهات حرکت رفتارهای مجرمانه نیز بسته به جرم متفاوت است و در اکثر جرایم این جهت شرقی – غربی بوده و در مواردی نیز به شمال غربی و جنوب شرقی به ویژه در مواد مخدر در تغییر بوده است. دوم، خوشه‌بندی جرایم در سه خوشه(دسته) در محدوده مورد نشان داد که حجم و تراکم در همه جرایم در پهنه شهرستان تهران(فرماندهی تهران بزرگ) جمع شده است و در اغلب سال‌ها محدوده شرق تهران در رتبه سوم و کمتر نسبت به دو فرماندهی دیگر قرار دارد.

spatial-flattern pattern analysis of burglary in private properties in tehran province

background and objective :with societal development and urban industrialization, traditional customs and social norms have significantly eroded, creating fertile ground for various social harms, crimes, and delinquency—particularly in large, densely populated cities—jeopardizing community health and safety. understanding crime patterns across consecutive years and locations is crucial for crime reduction and prevention. this study aims to develop a spatial-temporal pattern analysis of residential burglary in tehran.method :this applied research employs a descriptive-analytical methodology. the statistical sample comprises 14 districts within the eastern, western, and greater tehran police jurisdictions. residential burglary data from 2021 were analyzed using spatial techniques, including mean center and standard deviational ellipse, spatial autocorrelation, interpolation, and smoothing.findings and results :key findings reveal: spatial-geographic analysis demonstrates that the majority of crimes cluster in specific areas of tehran. standard deviational ellipse and mean center analyses pinpoint the western periphery of tehran county as the primary crime hub, with criminal movement patterns varying by offense type—predominantly east-west, though shifting northwest-southeast for drug-related crimes. crime clustering identifies three distinct hotspots, with the highest concentration and density within greater tehran jurisdiction. over multiple years, eastern tehran consistently ranks third in crime prevalence compared to other jurisdictions.