بررسی رسانه به عنوان ابزاری فرهنگی در هیجان ایجاد شده ناشی از ارتکاب جرم در سیاست کیفری و توجیه کیفر

زمینه و هدف: تا به امروز، جرم شناسان به رسانه ها از منظری ارتباطی نگریسته که به طور مستقیم یا غیرمستقیم با آنها به عنوان یک نیروی اجتماعی قدرتمند برخورد کرده اند، اما تاثیر آنها به طور اساسی توسط متغیرهایی بجز توجیهات اجتماعی، اخلاقی و فرهنگی است. روش تحقیق: پژوهش حاضر با روشی تحلیلی-توصیفی مبتنی بر داده های کتابخانه ای و با هدف نقش هیجانات ایجاد شده به واسطه بازنشر و بازنمایی رسانه­ای از جرم و تاثیر آن در سیاست کیفری و توجیه کیفر، می پردازد.یافته ها: یافته های این پژوهش نشان می دهد کیفیت عمومی بودن رسانه و موقعیت آن در حد فاصل بین افشاگری و پنهان‌ کاری گزینشی قرار داشته و به همین سبب است که نمی توان آن را به صورت تام در اختیار اجتماع دانست. این پژوهش سعی می کند در کنار ایفای نقش های مثبت و منفی رسانه به عنوان ابزاری فرهنگی، به این واقعیت بپردازد که سه فاکتور هیجان گرایی برایند از رسانه، ابزار محوری آن و در انتها توسیع عوامگرایی در کیفر، سیاست کیفری را چگونه تفسیر می کند.نتیجه گیری: این تحقیق منتج به این باور است که رسانه­ها در دو طیف جهان آزاد و رسانه های دولتی دو نقش متفاوت را ایفا می کنند: نخست رسانه های مستقل که با القای نظرات عامه تاثیر فزاینده ای دارند. در مقابل نیز رسانه های حکومتی و بعضاً دولتی تلاش گسترده ای در توجیه خشونت تقنینی و اجرایی مجازات در جهت منافع حاکمیت انجام می دهند.

examining media as a cultural tool in the emotional impact of crime on criminal policy and the justification of punishment

background and aim: to date, criminologists have viewed media from a communicative perspective, interacting with them directly or indirectly as a powerful social force. however, their influence is fundamentally shaped by variables other than social, moral, and cultural justifications.research method: the present research, using an analytical-descriptive method based on library data, aims to explore the role of emotions generated through the re-publication and media representation of crime and its impact on criminal policy and the justification of punishment.findings: the findings of this research indicate that the general quality of media and its position between selective disclosure and concealment make it impossible to fully entrust it to society. this research attempts to address, alongside the positive and negative roles of media as a cultural tool, how three factors—emotionalism resulting from media, its instrumental centrality, and the expansion of populism in punishment—interpret criminal policy.conclusion: this research concludes that media play two distinct roles in the spectrum of free-world media and state-controlled media: first, independent media, which exert increasing influence by reflecting public opinions. in contrast, government and sometimes state-controlled media make extensive efforts to justify legislative and executive violence in punishment in the interests of the ruling authority.