|
|
بررسی آزمایشگاهی اثر سورفکتانت صمغ عربی بر نانوهیبریدی گاما-آلومینا و سیلیکا در روش آب کم شور بر ازدیاد برداشت نفت
|
|
|
|
|
نویسنده
|
خواجهکولکی آذین ,حسینی نسب مجتبی ,هرمزی فرامرز
|
منبع
|
پژوهش نفت - 1402 - شماره : 130 - صفحه:18 -33
|
چکیده
|
روش آبکم شور با نانوذرات میتواند بهعنوان یکی از روشهای ترکیبی ازدیادبرداشت در نظر گرفته شود. هدف این مقاله، بررسی اثر شوری بر نانوذرات همراه با یک ماده فعالسطحی سبز در ازدیاد برداشت نفت است. تلاش شد تا ترکیب مناسب نانوهیبرید و غلظت بهینه شوری برای نانوسیالات در آزمون سیلابزنی میکرومدل مشخص شود. در این پژوهش، از نانوذرات اکسید فلزی گاما-آلومینا و سیلیکا در سیالات پایه با شوریهای متفاوت بهکار برده شد. نانوذرات باعث بهبودی بازیافت نهایی نفت میشوند اما مهمترین چالش استفاده از نانوذرات هنگام قرارگیری آنان درکنار یونهای دو ظرفیتی موجود در آب نمک است که بهشدت ناپایدار میشوند. از اینرو تلاش شد تا پایداری نانوذرات گاما-آلومینا، سیلیکا و هیبریدهایشان (در نسبتهای جرمی مختلف) با شوری متفاوت مورد مطالعه قرار گیرد. برای افزایش مدت زمان پایداری نانوذرات در آبهایی با شوری مختلف از ماده فعالسطحی سازگار با محیط زیست و سبز به نام صمغ عربی استفاده شد. طراحی آزمایشها با کمک نرمافزار و با روش تاگوچی صورت گرفت. پس از آمادهسازی نانوسیالات پایداری آنان مورد بررسی قرار گرفت و برروی نانوسیالاتی که پایداری مناسبی داشتند تست سیلابزنی انجام شد. بر طبق نتایج آزمایشگاهی کمترین مدت زمان پایداری مربوط به نانوسیالاتی است که سیال پایه آنها شوری برابر با ppm 40710 را دارد. بیشترین بازیافت نهایی نفت مربوط به نانوهیبرید گاما-آلومینا و سیلیکا با نسبت جرمی 10:90 در آب با شوری ppm 20400، همراه با ppm 1000 صمغ عربی برابر با 60/34% و کمترین بازیافت نهایی نفت برای نانوذره سیلیکا با آب مقطر بدون صمغ عربی برابر با 34/5% گزارش شد.
|
کلیدواژه
|
آبکم شور، نانوهیبرید گاما-آلومینا و سیلیکا، صمغ عربی، پایداری نانوسیال، ازدیاد برداشت نفت
|
آدرس
|
دانشگاه سمنان, دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز, گروه مهندسی نفت, ایران, دانشگاه علم و صنعت ایران, دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز, گروه مهندسی نفت, ایران, دانشگاه سمنان, دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز, گروه مهندسی شیمی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
fhormozi@semnan.ac.ir
|
|
|
|
|
|
|
|
|
experimental study of the effect of gum arabic surfactant on nano-composite of gamma-alumina and silica in low salinity water flooding for enhanced oil recovery
|
|
|
Authors
|
khajeh kulaki azin ,hosseini-nasab mojtaba ,faramarz hormozi
|
Abstract
|
the method of low salinity water with nanoparticles can be considered as a hybrid method of enhanced oil recovery. the goal of this paper is to investigate the effect of salinity on nanoparticles with a green surfactant in enhanced oil recovery. it was tried to determine the appropriate mass fraction of the nanohybrid and the optimal concentration of salinity for nanofluids in the micromodel flooding test. in this research, gamma-alumina and silica metal oxide nanoparticles were used in basic fluids with different salinities. nanoparticles improve oil recovery factor, however the most important challenge of using nanoparticles is when they are placed next to divalent ions in brine, which become very unstable. therefore, an attempt was made to study the stability of gamma-alumina, silica and their hybrid nanoparticles (in different mass fractions) with different salinity. to increase the duration of stability of nanoparticles in water with different salinity, environmentally compatible and green surfactant called gum arabic was used. the experiments were designed with software and taguchi method. after the preparation of nanofluids, their stability was investigated and the flooding test was performed on the nanofluids that had good stability. the lowest stability period was related to nanofluids whose base fluid was reported to have a salinity of 40,710 ppm. the highest recovery factor of gamma-alumina nanohybrids with a mass fraction of 10:90 in water with a salinity of 20400 ppm, with 1000 ppm of arabic gum equal to 60.34% and the lowest recovery factor among nanofluids for silica nanoparticles with deionized water without gum arabic was reported to be 34.5%.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|