مدل‌سازی ضخامت محدوده پایداری هیدرات گازی و تخمین اولیه حجم گاز در رسوبات دریای عمان

شواهد مطالعات لرزه‌ای در دریای عمان با استفاده از نشان‌گر شبیه‌ساز بستر دریا و نشان‌گرهای لرزه‌ای لکه مسطح و لکه روشن نشان می‌دهد که هیدرات گازی در رسوباتی که عمق آنها بیشتر از m 1150 باشد و در محدوده‌ای بالغ بر km2 27000 مشاهده شده است. در این مقاله با مدل‌سازی ضخامت محدوده پایداری هیدرات گازی و در نظر گرفتن خصوصیات میانگین زمین‌شناسی، تخمین مناسبی از حجم هیدرات گازی ارائه ‌می‌گردد. برای این منظور مدل میلکو و ساسن مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به عدم قطعیت در ترکیب گاز، با در نظر گرفتن سه نوع ترکیب متفاوت گازی، حداقل عمق آب که هیدرات گازی می‌تواند در دریای عمان پایدار باشد، بین 430 تا m 872 متغیر می‌باشد. همچنین ضخامت متوسط محدوده پایداری هیدرات گازی 217 تا m 446  زیربستر دریا محاسبه گردید. بر این اساس حجم گاز هیدراته در دریای عمان در محدوده 11 تا 21 تریلیون متر مکعب در شرایط استاندارد دما و فشار پیش‌بینی می‌شود که با مقدار گاز میدان عظیم پارس جنوبی قابل مقایسه می‌باشد. بنابراین، وجود این منبع انرژی در دریای عمان ضرورت انجام مطالعات ویژه جهت تولید و ارزیابی اقتصادی را بیش از پیش مورد تاکید قرار می‌دهد.

Modeling the Thickness of the Gas Hydrate Stability Zone and a Preliminary Estimation of Gas Hydrate Resource in the Oman Sea

According to a recent seismic survey in the Oman Sea, hydrate bearing layers were detected through observation of significant bottom simulating reflector, flat spot, and bright spot attributes in the area of 27,000 km2. This paper estimates the minimum water depth required for gas hydrate formation in the Oman Sea. Also, the thickness of the gas hydrate stability zone (GHSZ) is modeled on the basis of the Oman Sea basin properties. This leads to the first estimation of the volume of hydratebound gas sequestered in the Oman Sea. Using Milkov and Sassen’s model, the thickness of the GHSZ is calculated. Considering three different gas compositions, the minimum water depth stability calculations suggest that gas hydrate may crystallize as shallow as ~430 m to a water depth of ~872 m and the average thickness of the GHSZ was estimated to be ~217– 446 m in the Oman Sea. The estimated volume of hydratebound gas is 11–21×1012 m3 at standard temperature and pressure (STP) depending on the source gas composition, which is comparable to initial gas in place of South Pars gas field. Therefore, gas hydrate accumulation in the Oman Sea and free gas beneath could be a future energy source from which natural gas could be recovered profitably in the near future