اثر لینالول بر هیپرگلایسمی و هیپوانسولینمی حاد القاشده توسط کتامین-گزیلازین در موش‌های صحرائی: نقش گیرنده‌های آلفا-دو آدرنرژیک

زمینه و هدف: وقتی هومئوستاز گلوکز مختل شود، هیپرگلایسمی حاد و مزمن ممکن است رخ دهد. لینالول یک ترکیب فعال زیستی است که در چند گونه گیاهی وجود دارد. در مطالعه حاضر، ما اثر لینالول را بر روی هیپرگلایسمی و هیپوانسولینمی حاد ایجاد شده توسط تجویز کتامین گزیلازین بررسی کردیم. برای مشخص‌شدن مکانیسم از یوهمبین (آنتاگونیست گیرنده آلفا 2 آدرنرژیک) استفاده شد.روش‌ها: تزریق داخل صفاقی لینالول  (2/5، 10 و 40 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) و یوهمبین (0/5 و 2 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) به ترتیب در 25 و 20 دقیقه قبل از القای هیپرگلایسمی حاد انجام شدند. هیپرگلایسمی حاد با تجویز داخل صفاقی مخلوط کتامین (100 میلی گرم به ازای وزن بدن) و گزیلازین (10 میلی‌گرم به ازای وزن بدن) ایجاد شد. سطوح گلوکز خون از دم اندازه‌گیری شد. بعد از اندازه‌گیری آخرین سطح گلوکز خون‌، جهت سنجش انسولین سرم از حیوانات خونگیری به عمل آمد. برای تعیین اثر داروها بر روی تغییرات گلوکز خون و انسولین سرم  در حیوانات هوشیار، مقادیر بالای لینالول (40 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) و یوهمبین (2 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) بدون تجویز کتامین گزیلازین تزریق شدند. سطوح زیر منحنی و درصد تغییرات گلوکز در دوره 120 30 دقیقه پس از تزریق کتامین گزیلازین و نیز درصد تغییرات انسولین سرم محاسبه شد.یافته‌ها: سطوح گلوکز خون به‌طور معنی‌داری (p < 0.05) در دقایق 30، 60، 90 و 120 پس از تزریق کتامین گزیلازین افزایش یافت. همچنین، سطح انسولین سرم در حیوانات دریافت‌کننده کتامین گزیلازین کاهش یافت. لینالول (10 و 40 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) و یوهمبین (2 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) هیپرگلایسمی و هیپوانسولینمی حاد را مهار کردند. بعلاوه، تزریق توام مقادیر غیر موثر لینالول (5/2 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) و یوهمبین (0/5 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) به‌طور معنی‌داری از هیپرگلایسمی و هیپوانسولینمی جلوگیری کرد. در حیوانات هوشیار، تفاوت معنی‌داری بین گروه‌های دریافت‌کننده حامل و مقادیر بالای لینالول و یوهیمبین مشاهده نشد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که لینالول می‌تواند در مدل هیپرگلایسمی حاد سطح گلوکز خون را  کاهش و سطح انسولین سرم را افزایش دهد. سیستم آلفا 2 آدرنرژیک ممکن است در این عملکرد لینالول دخالت داشته باشد.

effects of linalool on acute hyperglycemia and hypoinsilinemia induced by ketamine xylazine in rats: the role of alpha 2 adrenergic receptors

background and aim: when glucose homeostasis is disrupted, acute or chronic hyperglycemia may occur. linalool is a bioactive compound present in several plant species. in the present study, we investigated the effect of linalool on acute hyperglycemia and hypoinsulinemia caused by ketamine xylazine administration. to clarify the involved mechanism, yohimbine (an α2 adrenergic receptor antagonist) was used. methods: linalool (2.5, 10, and 40 mg/kg) and yohimbine (0.5 and 2 mg/kg) were injected intraperitoneally (ip) 25 and 20 min before acute hyperglycemia induction, respectively. acute hyperglycemia was induced with ip administration of a mixture of ketamine (100 mg/kg) and xylazine (10 mg/kg). the tail blood glucose levels were measured. after the last blood glucose level measurement, blood samples were taken to determine serum insulin concentration. to clarify the effects of drugs on blood glucose and serum insulin alterations in conscious animals, ip injections of the high doses of linalool (40 mg/kg) and yohimbine (2 mg/kg) were also performed without ketamine xylazine treatment. the area under the curves (auc) and the percentage of blood glucose changes in the period of 30 120 min after ketamine xylazine injection and the percentage of serum insulin alterations were also calculated. results: blood glucose levels were significantly (p < 0.05) increased at 30, 60, 90, and 120 minutes after ketamine xylazine injection. in addition, serum insulin concentrations were decreased by ketamine xylazine administration. linalool (10 and 40 mg/kg) and yohimbine (2 mg/kg) significantly (p < 0.05) inhibited acute hyperglycemia and hypoinsulinemia. furthermore, co administration of ineffective doses of linalool (2.5 mg/kg) and yohimbine (0.5 mg/kg) significantly prevented hyperglycemia and hypoinsulinemia. in conscious animals, no significant differences were observed between groups receiving vehicle and high doses of linalool and yohimbine. conclusion: these results showed that linalool could decrease blood glucose levels and increase insulin concentration in the rat model of acute hyperglycemia. alpha 2 adrenergic receptors might be involved in this effect of linalool.