تاثیر فلوکستین داخل صفاقی بر توان پتانسیل های میدانی قشر اینسولا و پره فرونتال در مدل حیوانی استرس ملایم مزمن

زمینه و هدف: یکی از فرضیه های پاتوفیزیولوژی افسردگی بروز تغییرات عملکردی در شبکه های عصبی مغز از جمله شبکه حالت پیش فرض است. هدف این مطالعه بررسی تغییرات الکتروفیزولوژیک قشر پره فرونتال میانی و ناحیه اینسولا از این شبکه های عصبی در مدل حیوانی افسردگی است.روش ها: 28 سر موش صحرایی به 4 گروه کنترل، مدل استرس ملایم مزمن (cms)، مدل تحت درمان با فلوکستین (cms + flx)  و موش های سالم دریافت کننده فلوکستین (flx) تقسیم شدند. با استفاده از جراحی استرئوتاکسی در نواحی پره فرونتال و اینسولا آنها الکترودگذاری شدند. سپس موش های مدل افسردگی به مدت سه هفته، در معرض عوامل استرس‌ زا قرار گرفتند. گروه فلوکستین به مدت دو هفته روزانه یک تزریق داخل صفاقی فلوکستین دریافت کردند. سپس موش ها با آزمون های شنای اجباری، فضای باز و ترجیح سوکروز ارزیابی شدند. نهایتاً پتانسیل های میدانی در شرایط استراحت و استرس شنیداری ثبت شد.یافته‌ ها: موش های cms در مقایسه به گروه شاهد تمایل کمتری به مصرف سوکروز داشتند  (0/001 ≥p ). گروه cms زمان بی حرکتی طولانی ‌تری در مقایسه با موش های سالم و تیمار شده با flx داشتند (0/05 ≥p ).  پتانسیل های میدانی در وضعیت استرس یا در معرض استرس شنیداری تفاوت معنی ‌داری نداشت. در هر دو ناحیه اینسولا و قشر پیش پیشانی توان باند تتا در گروه cms نسبت به گروه کنترل و گروه  cms + flx بطور معنی‌ داری کمتر بود (0/05 ≥p ). نتیجه ‌گیری: استرس ملایم مزمن توانست باند فرکانسی تتا را در نواحی اینسولا و قشر پره فرونتال کاهش دهد و فلوکستین از بروز این تغییرات جلوگیری کرد.

intraperitoneal fluoxetine impact on local field potential power in insular and prefrontal cortex in chronic mild stress animal models

background and aim: one of the hypotheses of the pathophysiology of depression is the occurrence of functional alterations in the neural networks, including the default mode network and the salient network. this study aims to investigate the electrophysiological changes of the medial prefrontal cortex (mpfc) and the insula region of these neural networks in an animal model of depression.methods: twenty eight male rats were divided into 4 control groups; chronic mild stress model (cms), fluoxetine treated model (cms + flx), and fluoxetine recipient (flx). electrodes were placed in the mpfc and insula regions. then, model rats were exposed to stressors every day for three weeks. the flx group received one intraperitoneal injection of fluoxetine daily for two weeks. finally, rats were evaluated with forced swimming, open field, and sucrose preference tests. then the field potentials of the mentioned areas were recorded. results: cms rats had a lower tendency to consume sucrose (p ≤ 0.001). the cms group had longer immobility time compared to healthy and flx treated mice (p ≤ 0.05). there was no significant difference in the field potentials in the stress condition or under auditory stress. in both insula and mpfc regions, theta band power in the cms group was significantly lower than the control and cms + flx group (p ≤ 0.05).conclusion: chronic mild stress was able to reduce the theta frequency band in the insula and mpfc regions, and fluoxetine reversed these changes. this study confirms the occurrence of plastic changes in brain neural networks during depression.