مروری بر فیزیوپاتولوژی آسیب نخاعی و مدل‌های ایجاد کننده آن در حیوانات آزمایشگاهی

آسیب نخاعی یک بیماری عصبی ناتوان‌ کننده است که علیرغم پیشرفت‌ های بالینی اخیر در روش های تشخیص، میزان بقاء و رفاه بیماران مبتلا به آسیب هنوز در حیطه درمان اختلالات عصبی و عملکردی این بیماران چالش ‌های جدی وجود دارد. این کندی پیشرفت عمدتاً ناشی از پیچیدگی فیزیوپاتولوژی آسیب نخاعی و تغییرات گسترده و متعدد بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی است که در نخاع آسیب دیده رخ می دهد. به همین دلیل در چند دهه اخیر تلاش های قابل ‌توجهی توسط پژوهشگران برای شناسایی پاتوفیزیولوژی آسیب نخاعی و کشف مکانیسم های سلولی و مولکولی تخریب و ترمیم بافت در نخاع آسیب ‌دیده انجام شده است. در انجام این تحقیقات، از مدل های حیوانی مختلفی برای ایجاد آسیب اولیه و ثانویه آسیب نخاعی و مطالعه روند پیشرفت آن استفاده شده است. در این مقاله، ابتدا مروری بر پیشرفت های اخیر در درک فیزیوپاتولوژی آسیب نخاعی خواهیم داشت. سپس به ارائه مدل های حیوانی موجود که برای شناسایی مکانیسم های آسیب نخاعی و ایجاد استراتژی های درمانی برای این بیماری استفاده شده است، پرداخته می ‌شود.

A review of the physiopathology and animal models of spinal cord injury

Spinal cord injury is a debilitating neurological disease. Despite recent clinical advances in diagnostic methods and survival of patients, there are still challenges in the treatment of patients with SCI. This lack of appropriate treatment is mainly due to the complexity of physiopathology and the various biochemical changes in spinal cord injury. In recent decades, remarkable studies have been reported to identify the physiopathology of spinal cord injury and to discover the cellular and molecular mechanisms of tissue destruction and repair in the damaged spinal cord. Various animal models have been used to study the primary and secondary phases of spinal cord injury and its progression. In this review, we discuss recent advances in understanding the physiopathology of spinal cord injury. We also describe the SCI animal models to define the mechanisms of spinal damage and the treatment strategies.