آثار حاد و مزمن انواع فعالیت های بدنی بر بتااندورفین

اپیوئید های درونزا با تاثیر بر گیرنده ‌های اختصاصی خود مسئول بروز اعمال متنوع فیزیولوژیک هستند. مصرف حاد اپیوئیدها عوارض جدی بدنبال ندارد، ولی مصرف مزمن آن ها علیرغم بروز تحمل به برخی اثرات همچون یبوست، تهوع و خشکی دهان، با اعتیاد و برخی اختلالات مغزی همراه است. از طرفی توقف مصرف مزمن این مواد نیز علاوه بر بروز سندرم قطع مصرف با علائمی همچون تعریق، اضطراب، تهوع، درد عضلانی، بی‌خوابی، اسهال، تشویش و گرگرفتگی، موجب برطرف شدن وابستگی روانی به اپیوئیدها نمی ‌گردد. امروزه عقیده بر این است که فعالیت های ورزشی با تحریک و ترشح اپیوئید های درونزا موجب احساس سرخوشی و نشاط شده و از این طریق در پیشگیری و درمان اعتیاد موثر است. یکی از مهمترین اپیوئیدهای درونزا بتااندورفین است. بتااندورفین یک نوروپپتید درون‌زا با خواص تخدیری است که در سیستم عصبی مرکزی و محیطی یافت می‌شود. علیرغم تحقیقات گسترده در زمینه تاثیر فعالیت بدنی بر بتااندورفین، شناخت کامل تاثیر انواع فعالیت های ورزشی بر بتااندورفین و سایر اپیوئید های درونزا نیازمند تحقیقات بیشتری است. در این مقاله اثرات حاد و مزمن فعالیت های ورزشی بر بتااندورفین مرور شده است. تاکنون بخوبی مشخص شده که تمرینات حاد و مزمن ورزشی باعث افزایش سطح بتااندورفین می‌ شوند. مکانیزم یا مکانیزم ‌های تاثیر تمرینات حاد بر افزایش سطح بتااندورفین تاحدودی متفاوت از مکانیزم ( های) تاثیر تمرینات مزمن ورزشی بر افزایش سطح بتااندورفین می‌باشند.

Acute and chronic effects of different types of physical activity on beta-endorphin

Endogenous opioids are responsible for diverse physiologic actions through activation of specific receptors. Acute consumption of opioids has no serious complication. Chronic use of opioids though is accompanied by tolerance to some effects (such as constipation, nausea and dry mouth), it leads to addiction and brain dysfunction. On the other hand, stopping the chronic use of opioids causes withdrawal signs (including sweating, anxiety, nausea, muscular pain, insomnia, diarrhea, agitation and hot flush) without get rid of psychological dependence. It is well known that exercise activities (EAs) are associated with euphoria and delight through activation and release of endogenous opioids. Therefore, EAs can be effective in prevention and treatment of addiction. Betaendorphin is one the most important endogenous opioids. It is an endogen neuropeptide with narcotic properties that is found in central and peripheral nervous system. Despite numerous studies on the effects of EAs on betaendorphin, understanding impact of the different types of EAs on betaendorphin and other endogen opioids requires further studies. In this article acute and chronic effects of EAs on betaendorphin are reviewed. It is well accepted that acute and chronic EAs increase betaendorphin level. Mechanism(s) responsible for rising betaendorphin after acute and chronic EAs are somewhat different.