|
|
|
|
مواجهه موشهای صحرایی نر با مورفین در دورهی نوجوانی شدت سندرم محرومیت از مورفین و بیزاری مکانی شرطی شده در بزرگسالی را افزایش میدهد
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
سبوئی سارا ,احمدی سلیمانی محمد ,عزیزی حسین
|
|
منبع
|
فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران - 1399 - دوره : 4 - شماره : 1و2 - صفحه:19 -27
|
|
چکیده
|
زمینه و هدف: نوجوانی یک مقطع زمانی حساس رشد مغزی در نظرگرفته میشود که تغییرات ماندگار مغزی میتواند در آن رخ دهد. شواهدی وجود دارد که نشاندهنده افزایش چشمگیر سوء مصرف اوپیاتها در میان نوجوانان در سالهای اخیر است. با وجود مطالعات زیادی که در زمینه اثرات مصرف داروهای مخدر انجام شده است، اثرات بلند مدت نوروبیولوژیک و رفتاری مواجهه با اوپیاتها در نوجوانی که به عنوان دوران حساس بلوغ سیستم عصبی درنظرگرفته میشود، به میزان زیادی ناشناخته باقی مانده است. در این مطالعه به بررسی مواجهه مزمن با مورفین در دوران نوجوانی و اثرات بلندمدت آن بر علائم فیزیکی و بیزاری محرومیت از مورفین القایی با نالوکسان در موش های صحرایی وابسته به مورفین در طی بزرگسالی میپردازیم.روش ها: در این مطالعه به موشهای صحرایی نر نوجوان (31 روزه) دوز افزایشی 2/5 میلی گرم/کیلوگرم مورفین (25-2/5 میلی گرم/کیلوگرم) به صورت زیر جلدی روزی دو بار به فاصله هر 12 ساعت یکبار به مدت ده روز تزریق شد. سپس در دوران بزرگسالی موشهای صحرایی (60 روزه) آزمون رفتاری بیزاری مکان شرطی شده به دنبال ایجاد وابستگی در آنها جهت بررسی جنبه های انگیزشی منفی سندرم محرومیت از مورفین القا شده با نالوکسان انجام گردید. همچنین در همین حیوانات پس از تزریق نالوکسان علائم رفتاری سندرم محرومیت از مورفین ثبت و بررسی شد.یافته ها: نتایج نشان داد که مواجههی مزمن موش صحرایی نر با مورفین در نوجوانی به طور معنیداری سبب افزایش علائم فیزیکی و بیزاری ناشی از محرومیت مورفین (القایی با نالوکسون) در همین موش ها در بزرگسالی می شود. نتیجه گیری: مواجهه مزمن با مورفین در نوجوانی که دوره مهمی در تکامل مغز محسوب می شود، میتواند سبب بروز تغییرات ماندگار رفتاری و نوروبیولوژیکی در سیستم عصبی گردد که موجب تغییر در روند محرومیت از مورفین در بزرگسالی شود.
|
|
کلیدواژه
|
بیزاری مکان شرطیشده، سندرم محرومیت از مورفین، موش صحرایی، نوجوانی
|
|
آدرس
|
دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده علوم پزشکی, گروه فیزیولوژی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه, دانشکده پیراپزشکی, گروه فیزیولوژی, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده علوم پزشکی, گروه فیزیولوژی, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
azizih@modares.ac.ir
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Adolescent morphine exposure increases the intensity of withdrawal syndrome and conditioned place aversion in adulthood
|
|
|
|
|
Authors
|
Sabuee Sara ,Ahmadi Soleimani Seyed Mohammad ,Azizi Hosein
|
|
Abstract
|
Background and aims: Adolescence is considered as a critical developmental period during which longlasting changes occur in the brain. Accumulating evidence support the growing nonmedical use of morphine during adolescence. However, the longterm neurobiological and behavioral effects of opiate exposure during this stage are still remained largely unexplored. The present study examined the long term effects of adolescent morphine exposure on withdrawal signs and the negative motivational aspects of morphine withdrawal syndrome induced by naloxone in adult morphine dependent rats.Methods: Adolescent male Wistar rats (30 days old) were administered increasing doses of morphine (from 2.5 to 25 mg/kg, s.c.) every 12 h, for 10days. Control rats received saline with the same protocol. Thereafter, during adulthood (65 days old), they were rendered dependent on morphine and tested for opioid withdrawalinduced conditioned place aversion to investigate the negative motivational aspects of withdrawal syndrome induced by naloxone.Results: Results showed that adolescent morphine treatment significantly increases the expression of morphine withdrawal signs and potentiates naloxoneinduced conditioned place aversion in adult morphine dependent rats.Conclusion: It can be concluded that chronic morphine treatment during adolescence in rats causes prolonged behavioral (and most probably neurobiological) changes in the central nervous system, which results in alteration of morphine withdrawal in adulthood.
|
|
Keywords
|
Conditioned place aversion ,Morphine withdrawal syndrome ,Rat ,Adolescence
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|