مقایسه دو روش تیمار داخل صفاقی و موضعی تیامین بر مرگ نورونی درگانگلیون ریشه خلفی نخاع موش صحرایی پس از قطع عصب سیاتیک

زمینه و هدف: یکی از عوامل ضعف ترمیم اعصاب محیطی ضایعه دیده، مرگ نورونی رو به عقب در گانگلیون ‌های ریشه پشتی نخاع است که به علت افزایش فعالیت اکسیدان ها می ‌باشد. مطالعه حاضر تاثیر تیامین بعنوان یک آنتی‌ اکسیدان را بر مرگ نورونی، متعاقب قطع عصب سیاتیک مورد بررسی قرار داده است.روش‌ها: در این مطالعه پژوهشی از 25 موش صحرایی نر ویستار در 5 گروه آزمایشی استفاده گردید (5 موش در هر گروه). گروه 1گروه سالم و در گروه ‌های 2 تا 5 عصب سیاتیک قطع شده و بترتیب تیمار روزانه با سرم فیزیولوژی (گروه کنترل)، تیامین داخل صفاقی (50 و 100 میلی گرم بر کیلوگرم) و تیامین موضعی (1/7 میلی ‌گرم بر کیلوگرم) انجام گرفت. پس از 4 هفته، حیوانات قربانی شده و گانگلیون ریشه پشتی قطعه پنجم کمری جهت مطالعات بافت‌ شناسی برداشته شد.یافته‌ها: در بررسی مورفولوژیکی برشهای گانگلیون ‌های گروه‌ های با قطع عصب، مناطقی بدون سلول مشاهده شد که احتمالا در ارتباط با مرگ برنامه ‌ریزی شده است. اندازه حجم گانگلیون ‌های گروه ‌های تیمار موضعی و سالم تفاوتی نداشت، در حالیکه در سایر گروه ‌ها کاهش حجم گانگلیون در مقایسه با گروه سالم مشاهده گردید (0/001> p) و کاهش حجم در گروه کنترل در مقایسه با گروه تیمار موضعی مشاهده شد (0/001 > p) . مقایسه تعداد نورون‌ های گانگلیون ‌ها بین گروه‌ های تیمار موضعی و سالم معنادار نبود، اما کاهش نورون ‌ها در سایر گروه ‌های آزمایشی در مقایسه با گروه سالم مشاهده شد (0/01 > p) مقایسه تعداد نورون ‌ها بین گروه‌ های تیمار موضعی و کنترل افزایش نشان داد ( 0/01 > p). نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌ دهد که تیامین، متعاقب تجویز دوز کافی، می ‌تواند در گروه عوامل محافظ نورونی قرار گیرد.

Comparison of intraperitoneal and local thiamine administration on the neuronal death of dorsal root ganglion after sciatic nerve transection in rat

Background and aims: The retrograde neuronal death in the dorsal root ganglia (DRG) can be the main factor in poor regeneration of injured peripheral nerves occurring by increased activity of oxidant agents. The present study investigated the effect of thiamine treatment, as an antioxidant, on neuronal death after sciatic nerve transection.Methods: Twentyfive male Wistar rats were allocated in 5 experimental groups (n = 5). Group 1 was considered as intact. The sciatic nerve was transected in groups 2 to 5. Then rats were treated daily with physiological saline (control group), thiamine (50 and 100 mg/kg; i.p.) and thiamine (1.7 mg/kg locally). After four weeks, animals were sacrificed and L5DRG was removed for histological assessment.Results: Morphological analysis showed some no cell areas in L5DRG sections, which may be related to apoptotic cells in axotomized animals. L5DRG volume measurement showed no significant difference between intact and local thiamine treated group, while its volume was significantly reduced in other experimental groups (p < 0.001). This parameter was also significantly reduced in control group compared with local thiamine treated group (p < 0.001). Although the difference of L5DRG cell number in local thiamine treated group was not significant, its reduction was significant in control and intraperitoneal groups compared with intact group (p < 0.01). The L5DRG cell count in local thiamine treated group was significantly higher than that in control group (p < 0.01).Conclusion: These findings may indicate that thiamine if is administered in sufficient doses can be classified as neuroprotective agent.