توازی‌نگری در فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟» براساس نظریه زمان‌پریشی ژرار ژنت

«در دنیای تو ساعت چند است؟» تولید سال‌های نخست دهه 1390 شمسی، اولین فیلم بلندِ صفی یزدانیان، مستندساز، در ژانر عاشقانه اجتماعی می‌باشد. هرچند این فیلم، با نقدهای ژورنالیستی متعدد مواجه بوده، اما تاکنون از دریچه هیچ نظریه‌ای مورد تحلیل واقع نشده‌است. ارزش و محوریت زمان، همچنین دوگانگی جهان‌ها به انحاءِ مختلف در این فیلم به تصویر کشیده شده‌است. به‌دلیل اهمیت و نقش محوری عنصر زمان در روایتِ سینمایی و به‌منظور شرح و تحلیل روشمند فیلم، در این پژوهش مولفۀ توازی‌نگری، از منظر زمان‌رواییِ ژرار ژنت، متفکر فرانسوی، تحلیل می‌شود. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش‌هاست؛ چه نظام‌ها و مولفه‌های زمان‌پریشی در این فیلم بازنمایی شده‌اند و چگونه این مولفه‌ها در ارتباط و نسبت بین روایت‌های فیلم نقش ایفا می‌کنند. هدف این پژوهش ارائۀ الگوی نظام‌مند زمان‌پریشی، نمایان ساختن کاربست مولفه‌های پس‌نگری و پیش‌نگری و تبیین توازی‌نگری در سکانس‌های فیلم می‌باشد. نتایج پژوهش حاکی است که محصول نهایی فیلمساز برای نمایش دو دنیای متفاوت، فیلمی با مشخصات زمان‌پریشیِ کامل و چندوجهی است که ضمن بهره‌گیریِ ترکیبی از مولفه‌های زمان‌پریشی، واجد ویژگی‌های شاخصی است که در این نوشتار توازی نگری نامیده می شود..

parallelism in the film “what time is it in your world?”based on gérard genette's theory of anachronism

“what time is it in your world?”, a romantic-social feature filmproduced in the early 1990s, marked the directorial debut ofdocumentary filmmaker safi yazdanian. while the film has beensubject to numerous journalistic reviews, it has received relativelylittle theoretical analysis. the film explores the concepts of value and the centrality of time, as well as the duality of worlds, through various visual and narrative techniques. given the pivotal role of time in cinematic narrative, this research employs gérard genette’s concept of parallelism to systematically analyze a film. this paper seeks to answer the following questions: what temporal distortions are represented in the film and how do these distortions function in relation to the film's narratives? this research aims to develop a systematic model of temporal distortion, to demonstrate the application of flashback and flashforward techniques, and to elucidate the concept of parallelism within the film. the research indicates thatthe filmmaker's final product is a film characterized by complete and multifaceted temporal distortion. by combining various anachronism techniques, the film exhibits distinct features that we term parallelism.