پدیدارشناسی هستی و امر آلوده در اندیشه‌ میلان کوندرا: مطالعه موردی سوژه ناهمگن اگنس در رمان جاودانگی

یکی از مفاهیم عمده‌ای که کوندرا، رمان‌نویس چک - فرانسوی، در رمان به انتقاد از آن می‌پردازد، مفهوم کیچ است. کیچ همچون امر نمادین هر آن چیزی است که ظاهری، پرزرق‌وبرق و مبتنی بر صورت و تصویر است و نیز به ایده‌های اندیشیده‌نشده و افکار غیر اصیل اما شایع و غالب اطلاق می‌شود. کیچ بنا به خصلت کلی خود در نسبت با ایماگولوژی (تسلط امر نمایشی، تبلیغی و تلقینی) هر امر غریب، بیگانه و ناشناخته را پس می‌زند. رسالت رمان دفاع از هستی است که کیچ آن را به‌مثابه امر ناشناخته یا امر آلوده بنا به اندیشه‌ی ژولیا کریستوا طرد می‌کند. در مقاله‌ حاضر از طریق روش پدیدارشناسی نشان داده شده است که امر آلوده همپوشانی وثیقی با هستی هایدگر دارد و رمان جاودانگی حول محور سوژه‌ ناهمگن اگنس و غرابت هستی‌شناسانه‌ او در جهانِ مبتنی بر کیچ شکل گرفته است. اگنس سوژه‌ای منزوی است و تعلقی به جهان پیرامون خویش ندارد و تاملات او در سه محور انتقاد از جامعه کیچ و نقد ایماگولوژی، جستجوی راهِ هستی و تخطی از امور نمادین تشریح می‌شود. در نتیجه رمان جاودانگی به‌سبب خصلت بازنمایاندن هستی و امر آلوده، به طرزی آیرونیک، مانع فراموشی و طرد هستی می‌شود.

phenomenology of being and the abject in milan kundera's immortality

one of the significant concepts that kundera, a czech french novelist, criticizes in the novel is the concept of kitch. kitch is all that is outward and flashy, based on the form and the image, and refers to non thought ideas and non genuine thoughts but prevalent. according to its general character about imagology (dominance of the demonstrative, propagandistic, and suggestive), kitch rejects any strange, alien, and unknown phenomena. the novel's mission is to resist and defend something that kitsh denies as an unknown and the abject, according to julia kristeva's thought. in the present article, it has been shown through the phenomenology method that the abject closely overlaps with heidegger's being, and the novel immortality revolves around the heterogeneous subject of agnes and her ontological strangeness in the world based on kitsch. agnes is an isolated subject and does not belong to the world around her. her reflections are explained in three axes: criticism of kitsch society, criticism of imagology, looking for the way of being, and transgression of symbolic matters. as a result, the novel immortality ironically prevents forgetting and rejecting being due to the characteristic of representing being and the abject.