ethics education from iran’s new religious thinkers’ perspectives: comparison of mustafa malikian and abolghasem fana’i thoughts

The purpose of research was to examine ethics education from the two religious thinkers’ perspective of iran namely mustafa malikian and abolghasem fana’i. the method of data collection was documentary through the review of primary and secondary sources indexed in various scientific databases. the method of analysis was conceptual content analysis. based on the findings, the most important similarities of ethics education in the malikian and fana’i’s thoughts are as follow: trans-religious nature of ethics education; absence of coercion in ethics education, and emphasis on use of integrated approach in ethics education. the differences between these two thinkers are: while malikian’s emphasis on individual ethics education, lack of attention to modern human characteristics in iran’s education system, and universality of ethics life compared to moral practice; fana’i highlighted social ethics education, replacing ethics with jurisprudence in iran’s education system, clash of ethics education with religious education in this system, and existence of a gap between knowledge and ethics practice. according to the findings, it is suggested to the curriculum planners of iran to take a more comprehensive look at the views of traditional thinkers and the modern religious thinkers’ perspectives in ethics education of learners.

تربیت‌‌اخلاقی از نگاه نواندیشان‌دینی ایران: مقایسه نظریات مصطفی‌ ملکیان و ابوالقاسم‌ فنایی

هدف ‌پژوهش ، بررسی تربیت‌‌‌‌اخلاقی از نگاه دو نواندیش دینی ایران مصطفی‌ ملکیان و ابوالقاسم‌ فنایی بود. روش گردآوری داده ها ، اسنادی - از طریق جستجو و مرور منابع اولیه و ثانویه نمایه شده در پایگاه های مختلف علمی - و روش تحلیل آنها ، تحلیل محتوی مفهومی است. بر اساس یافته‌ها، مهم‌ترین شباهت‌های تربیت اخلاقی در اندیشه‌های ملکیان و فنایی عبارتند از: فرامذهبی بودن تربیت اخلاقی. عدم وجود اجبار در آموزش اخلاق و تاکید بر بهره گیری از رویکرد یکپارچه در آموزش اخلاق. تفاوت‌های این دو متفکر در تربیت اخلاقی عبارتند از: در حالی که ملکیان بر تربیت اخلاق فردی، عدم توجه به ویژگی‌های انسان مدرن در نظام آموزشی ایران و جهان‌شمول بودن زندگی اخلاقی در مقایسه با عمل اخلاقی اشاره می کند ، فنایی آموزش اخلاق اجتماعی، جایگزینی اخلاق به جای فقه در نظام آموزشی ایران، تضاد تربیت اخلاقی با تربیت دینی در این نظام و وجود شکاف بین دانش و عمل اخلاق را مورد توجه قرار داده است. با توجه به یافته‌ها، به برنامه‌ریزان درسی ایران پیشنهاد می‌شود نگاهی جامع‌تر به دیدگاه‌های متفکران دینی سنتی و جدید در تربیت اخلاقی فراگیران داشته باشند.