english language education policy and practice in iran and saudi arabia: a comparative study

This study offers a comparative exploration of english language education policies and practices in two pivotal middle eastern nations: iran and saudi arabia. employing a documentary research method for data collection and a thematic analysis approach for data interpretation, this study examines the impact of policies on english language education practices in both iran and saudi arabia through the lens of language policy and planning (lpp). the analysis is structured around four dimensions of kaplan and baldauf’s (2003) lpp evaluation framework, focusing on access policy, personnel policy, curriculum policy, and materials policy. the research findings underscore the diverse influences shaping english language education policy in these countries. in iran, the anti-imperialist sentiment has notably shaped english language education policy and practice, while saudi arabia’s approach has been considerably influenced by neoliberalism, serving as a major force in the country’s language education policies. the study delineates distinct disparities: iran exhibits limited exposure to english language education policy, delayed initiation of english learning, and a prevalence of localized teaching approaches. in contrast, saudi arabia demonstrates greater english integration in classrooms, an early introduction to english learning, and a stronger emphasis on communicative methodologies. by offering this comparative analysis of english language education policies in iran and saudi arabia, this research contributes valuable insights with potential global relevance. it highlights the intricate interplay of political, cultural, and economic factors that significantly mold language education strategies in diverse contexts, emphasizing the complexity of policies and practices across different cultural and societal landscapes.

سیاست گذاری و اجرای برنامه آموزش زبان انگلیسی در ایران و عربستان سعودی: یک مطالعه تطبیقی

موضوع مقاله حاضر مطالعه­ تطبیقی سیاست­گذاری در حوزه آموزش زبان انگلیسی و روند اجرای آن در ایران و عربستان سعودی به عنوان دو کشور مهم خاورمیانه است. در انتخاب این دو کشور از راهبرد  &نظام های اجتماعی متفاوت ، برونداد های آموزشی متفاوت & بهره گرفته شد. روش جمع آوری داده های پژوهش،  اسنادی و روش تحلیل داده­ ها ، تحلیل موضوعی بود. هم چنین پژوهشگران  با بهره­ گیری از الگوی سیاست و برنامه­ ریزی زبان کاپلان و بالدوف (2003) به بررسی سیاست ها و روندهای تاثیرگذار بر آموزش زبان انگلیسی در چهار بُعد سیاست دسترسی، سیاست نیروی انسانی، سیاست برنامه درسی و سیاست مواد درسی پرداخته اند. یافته ­ها بیانگر آن است که غلبه رویکرد ضدامپریالیستی در ایران تاثیری گسترده بر آموزش این زبان داشته است. در سوی دیگر یعنی در عربستان ، متاثر از رویکرد نئولیبرالیسم به ­عنوان اندیشه ­ای سیاسی و اقتصادی شاهد سیاست­ هایی متفاوت در قبال آموزش زبان انگلیسی هستیم. در نتیجه در ایران شاهد درونداد ناکافی آموزش، شروع دیرهنگام آموزش زبان انگلیسی و اجرای رویکردهای ارتباطی بومی­ شده هستیم ، در حالی که در عربستان شاهد درونداد بیشتر، شروع زودتر آموزش زبان انگلیسی و تاکید بر رویکردهای ارتباطی هستیم. این تحلیل که دربرگیرنده کاربردهایی بالقوه در سطح جهانی است بیانگر تعامل پیچیدۀ عوامل سیاسی، فرهنگی و اقتصادی­ است که بر راهبردهای سیاست­گذاری و اجرای برنامه­ های آموزش زبان تاثیرگذار بوده ­اند.