تحلیل نشانه شناختی مهارت‌ها و کنش های ارتباطی کودکان در قصه پردازی کتاب های داستانی دوره سنی 5 تا 7 سال

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر قصه‌گویی بر مهارت‌های ارتباطی کودکان 5 تا 7 سال از طریق تحلیل نشانه‌شناختی ده داستان از مجموعه «خانواده خرس‌ها» انجام شد. تحلیل نشانه‌شناختی به روش تحلیل رمزگان پنج‌گانۀ بارت (هرمنوتیک، کنشی، نمادین، معنایی و فرهنگی) صورت گرفت. پرسش اصلی این پژوهش عبارت است از: متون قصه‌های منتخب از چه نشانه‌هایی در بیان کنش‌های ارتباطی بهره برده‌اند؟ یافته‌ها نشان داد رمزگان کنشی و نمادین به دلیل ساختار ساده و قابلیت درک آسان برای این گروه سنی، بیشترین کاربرد را در آموزش رفتارهای اجتماعی و انتقال الگوهای ارتباطی داشتند. همچنین مشخص شد رمزگان هرمنوتیک با ایجاد تعلیق و طرح پرسش، کنجکاوی و تفکر تحلیلی کودکان را برانگیخت، اما به دلیل پیچیدگی برای این گروه سنی کمتر قابل فهم بود. رمزگان معنایی نیز به دلیل ماهیت ضمنی و غیرمستقیمی که دارد کمتر مورد استفاده قرار گرفت. نتایج بر اهمیت طراحی قصه‌هایی با رمزگان زودیاب، ساده و متناسب با ظرفیت شناختی کودکان را نشان می‌دهد

a semiotic analysis of children’s communication skills in story books for the 5-7 age group

this study aims to examine the impact of storytelling on the communication skills of children aged 5 to 7 through a semiotic analysis of ten stories from the berenstain bears series. the semiotic analysis was conducted using barthes’ five codes (hermeneutic, proairetic, symbolic, semantic, and cultural). the main research question is: what signs do the selected stories utilize to convey communicative actions? the findings revealed that the proairetic and symbolic codes were the most effective in teaching social behaviors and transmitting communication patterns due to their simple structure and easy comprehension for this age group. additionally, the study showed that the hermeneutic code, by creating suspense and posing questions, stimulated children’s curiosity and analytical thinking; however, due to its complexity, it was less comprehensible for this age group. the semantic code, given its implicit and indirect nature, was also used less frequently. the results highlight the importance of designing stories with accessible, simple, and cognitively appropriate codes for children.