باز نمایی مفهوم خوش‌بینی در ضرب‌المثل‌های فارسی از نگاه زبان‌شناسی فرهنگی

این مطالعه با استفاده از چارچوب زبان‌شناسی فرهنگی، مفاهیم خوش‌بینی را در ضرب‌المثل‌های فارسی بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که این مفاهیم چگونه در بستر فرهنگی و زبانی جامعه فارسی‌زبان شکل گرفته‌اند. شرکت‌کنندگان شامل 50 دانشجوی مقطع کارشناسی (34 زن و 16 مرد) از دانشگاه فردوسی مشهد بودند. 37 ضرب‌المثل به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شد و از شرکت‌کنندگان خواسته شد نظر خود را درباره جنبه‌های خوش‌بینی در این ضرب‌المثل‌ها بیان کنند. در مجموع، 916 عبارت مرتبط با خوش‌بینی جمع‌آوری شد که در مرحله تفسیری به سه مولفه اصلی دسته‌بندی شدند: توجه انتخابی، تفسیر منطقی، و انتظار. نتایج نشان می‌دهد که خوش‌بینی در ضرب‌المثل‌های فارسی از طریق این سه مولفه مفهوم‌سازی شده است. توجه انتخابیشامل تمرکز بر قدرت خداوند، زیبایی‌های خلقت، ویژگی‌های مثبت افراد، نعمت‌ها، فرصت‌ها، توانمندی‌های فردی و نتایج مثبت اعمال است که نشان‌دهنده نگرش مثبت به جهان و امید به آینده در فرهنگ فارسی‌زبانان است. تفسیر منطقینشان می‌دهد که رویدادها عمدتاً بر اساس عوامل بیرونی، ناپایدار و کنترل‌پذیر تفسیر می‌شوند، و نقش تقدیر و خواست خداوند در شکل‌دهی به رویدادها برجسته است. انتظارشامل امید به کمک خداوند، عملکرد درست دیگران و وقوع رخدادهای مثبت است که خوش‌بینی را با توکل به خداوند و امید به آینده‌ا پیوند می‌دهد.

representation of the concept of optimism in persian proverbs from the perspective of cultural linguistics

the participants of this study, which included 50 (34 female and 16 male) persian speakers, were undergraduates in various fields of study at ferdowsi university of mashhad.. the results of this study showed that optimism in persian proverbs is conceptualized through all three of these components. from the perspective of the first component, namely choice, in persian proverbs, attention to the power of god, the beauties of creation, positive characteristics, blessings and opportunities, individual capabilities and positive consequences of actions are clearly seen, reflecting the fact that in the culture of persian speakers there is a positive attitude towards the world and hope. in terms of logical interpretation, in persian proverbs, the interpretation of events is based on external, unstable and controllable factors. in particular, the role of fate and god’s will is the main factor in shaping regional events. these findings show that optimism among persian speakers is associated with the belief in the prominent role of god in life and fate. regarding expectation, in persian proverbs, the expectation of help from god, the performance of others and positive behaviors are clearly seen. these findings also show that optimism in the culture of persian speakers is associated with hope