کنکاشی زبان شناسانه بر سه سرآغاز در شاهنامه فردوسی

دانش زبان شناسی نوین و سره کردن متون ادبی که زبان شناسان از آن با سرنامۀ گفتمان نقدگرا از دیدگاه نشانه شناسی معنایی یاد می کنند، چنان است که سره کنندۀ نوشتار به دنبال شناخت ژرف مایۀ لایه های گوناگون اندیشه و فضای آفرینش متون فراتر از جمله ها می گردد و بافت سخن را با توجه به جایگاه هنری و موقعیت آن به کنکاشی زبان شناسانه می کشد و بینش فرامتنی نگارنده یا سراینده را آشکار می سازد.بنابراین، نگارنده این گفتار بینش نهفته در لایه های زبانی سه سرآغازنامه را در گران سنگ ترین سروردۀ حماسی زبان فارسی که همانا شاهنامه نام گرفته با سرنامه های به نام خدا و غمنامه های رستم و سهراب و رستم و اسفندیار را با روش (توصیفی - تحلیلی) به کنکاش گفتمان نقدگرا گرفته است.

linguistic study of three beginnings in ferdowsi's shahnameh

the knowledge of modern linguistics and the collation of literary texts، which linguists refer to as critical discourse from the point of view of semantic semiotics، is the science in which the collator of writing seeks a deep understanding of the various layers of thought and the atmosphere of composition. the texts go beyond the sentences and the context of the speech according to the artistic position and its position is linguistically explored and reveals the metatextual vision of the writer or the songwriter.therefore، the author of the present research explores the hidden message in the linguistic layers of the three beginnings in the most precious epic masterpiece of the persian language، shahnameh with the following titles: in the name of god ، the tragic poems rostam and sohrab and rostam and esfandiar in a descriptive-analytical method to explore the critical discourse.