>
Fa   |   Ar   |   En
   سنجش و ارزیابی زیست پذیری محلات شهری مطالعه موردی: منطقه 15 کلان‌شهر تهران  
   
نویسنده سالاری مقدم زهرا ,زیاری کرامت اله ,حاتمی نژاد حسین
منبع شهر پايدار - 1398 - دوره : 2 - شماره : 3 - صفحه:41 -58
چکیده    «افزایش جمعیت شهرنشین» در طول چند دهه گذشته، هرچند مزایایی برای ساکنان شهرها به ارمغان داشته، اما این پدیده بسیاری از شهرها و ساکنان را با مسائل و چالش‌هایی در زمینه‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، زیستی و کالبدی روبرو ساخته است. تداوم این وضعیت موجب فاصله گرفتن شهرها از وضعیت پایداری و تنزل کیفیت زیست و زندگی ساکنان شده است.. بر این مبنا، «زیست پذیری شهری» به‌عنوان یکی از رویکردهای برآمده از مبحث توسعه پایدار، و به‌منظور حل چالش‌ها و مسائل شهری مطرح گردید. بر این اساس، تحقیق حاضر به سنجش و ارزیابی زیست پذیری شهری در محلات منطقه 15 شهر تهران پرداخته است. روش تحقیق توصیفی پیمایشی باهدف کاربردی است و داده‌های موردنیاز تحقیق از طریق جمع‌آوری پرسش‌نامه ساکنان فراهم‌شده است. نتایج نشان می‌دهد امتیاز زیست پذیری در منطقه با استفاده از آزمون t تک نمونه‌ای و با در نظر گرفتن عدد 3 به‌عنوان حد متوسط، برابر با 2.46 به‌دست‌آمده است که در بین ابعاد 5 گانه موردبررسی، بعد مدیریتی با امتیاز 1.78 و بعد اجتماعی فرهنگی با امتیاز 2.81 به ترتیب دارای بدترین و بهترین وضعیت زیست پذیری در محله بوده‌اند. همچنین نتایج مدل کوپراس نشان داد در بین محلات منطقه 15، محله ابوذر با امتیاز 0.0576 و محله مینابی با امتیاز 0.0476 به ترتیب بهترین و بدترین محلات منطقه 15 ازنظر شاخص‌های زیست پذیری بوده است.
کلیدواژه زیست پذیری، کیفیت زندگی، محلات شهری، منطقه 15 کلانشهر تهران
آدرس دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تهران, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved