syntactic complexity in novice and expert l2 academic writing: the role of syntactic elaboration and diversity

Syntactic complexity (sc) is an important construct for gauging l2 writing proficiency. previous studies, including biber et al. (2016) and dong et al. (2023), have largely focused on syntactic elaboration and disregarded syntactic diversity. this study investigates how academic writing proficiency is associated with sc, through an evaluation of both the variety and elaboration of sentence structures. to that end, a corpus of the abstract sections of ma theses, phd dissertations, and empirical research articles in applied linguistics produced by iranian english medium academic writers was compiled. drawing on automated text analysis tools (stanford core nlp and l2 sc analyzer), we measured syntactic elaboration and diversity of the texts written by three distinct sets of academic authors. the results indicated that phrasal and global measures of syntactic elaboration significantly predicted academic writing proficiency in both novice and expert writers. the results of the second phase of the study indicated that the incorporation of syntactic diversity measure considerably increased the predictive power of the model. the pedagogical implications of the findings for academic writing instruction through consciousness-raising activities for both novice and expert writers are discussed.

پیچیدگی نحوی در نوشتار علمی مبتدی و متخصص در زبان دوم: نقش بسط و تنوع نحوی

پیچیدگی نحوی یک ساختار مهم برای سنجش مهارت نوشتاری در زبان دوم است. پژوهش‌های پیشین، از جمله بایبر و همکاران (2016) و دونگ و همکاران (2023) ، تا اندازه زیادی بر بسط نحوی تمرکز کرده اند و تنوع نحوی را نادیده گرفته‌اند. این مطالعه چگونگی ارتباط مهارت نوشتاری دانشگاهی با پیچیدگی نحوی را از طریق ارزیابی تنوع و بسط ساختار جمله بررسی می‌کند. به‌همین‌منظور در این مطالعه پیکره‌ای زبانی تهیه شد که مجموعه‌ای از بخش‌های چکیده پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد، رساله‌های دکتری و مقاله‌های پژوهشی در زبان‌شناسی کاربردی نویسندگان دانشگاهی ایرانی را در خود جای می‌داد. با استفاده از ابزارهای خودکار تجزیه و تحلیل متن (استنفورد core nlp و تحلیلگرl2 sc )، بسط نحوی و تنوع نحوی متون نوشته‌شده توسط سه مجموعه جداگانه از نویسندگان دانشگاهی مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که معیارهای عبارتی و کلی بسط نحوی به‌طور معناداری مهارت نوشتاری دانشگاهی را در نویسندگان مبتدی و متخصص پیش‌بینی می‌کند. یافته‌های مرحله دوم پژوهش نشان داد که گنجاندن معیار تنوع نحوی به‌طور چشمگیری قدرت پیش بینی مدل را افزایش می‌دهد. مفاهیم آموزشی یافته‌ها برای آموزش نگارش دانشگاهی از طریق فعالیت‌های افزایش آگاهی برای نویسندگان مبتدی و متخصص مورد بحث قرار گرفته‌است.