flipped learning in a general english course: learner performance across personality traits,, ambiguity tolerance,, and willingness to communicate

Flipped learning is one of the recent teaching methods in which teaching takes place outside the classroom, and class time is reserved for practicing and consolidating learning under the supervision of the teacher. various studies in the world and iran have examined the effectiveness of flipped learning in teaching english, but these studies have been conducted either in the context of schools and private language institutes, or with english language college students. this study examines the performance of 182 general english students at farhangian university of mashhad. based on the results of paired and independent t-tests and repeated measures multivariate analysis of variance, flipped learning improves students’ learning in a general english course. in addition, personality traits and tolerance of ambiguity do not affect the effectiveness of flipped learning. moreover, the willingness to communicate, although statistically significant, does not meaningfully influence the effectiveness of flipped learning due to the small effect size which is around 3%. the findings imply that flipped learning can be one of the ways to increase the effectiveness of general language teaching regardless of learner characteristics such as personality, ambiguity tolerance, and willingness to communicate.

آموزش معکوس در کلاس درس زبان عمومی دانشگاه: نقش ویژگیهای شخصیتی، تحمل ابهام، و تمایل به ارتباط در عملکرد دانشجویان

آموزش معکوس یکی از روش‌های نسبتاً جدید آموزشی است که در آن آموزش در خارج از کلاس صورت می‌گیرد و زمان کلاس به تمرین و تثبیت یادگیری زیر نظر معلم اختصاص می‌یابد. مطالعات مختلفی در جهان و ایران به بررسی اثربخشی آموزش معکوس در آموزش زبان انگلیسی پرداخته‌اند، اما این مطالعات یا در بافت مدارس و آموزشگاههای خصوصی زبان انجام شده و یا با دانشجویان رشته زبان انگلیسی انجام شده است. این مطالعه به بررسی عملکرد 182 نفر از دانشجویان زبان‌‌عمومی در کلاس آموزش معکوس در درس زبان عمومی در دانشگاه فرهنگیان مشهد می­پردازد. بر اساس نتایج آزمون t زوجی و مستقل و آزمون تحلیل واریانس چند متغییره تکراری، آموزش معکوس باعث بهبود یادگیری دانشجویان در درس زبان عمومی می‌گردد. علاوه براین جنسیت، رشته تحصیلی دانشجویان، ویژگیهای شخصیتی و تحمل ابهام  بر اثربخشی آموزش معکوس موثر تاثیرگذار نیست. تمایل به برقراری ارتباط نیز اگرچه به لحاظ آماری بر اثربخشی آموزش معکوس تاثیرگذار است اما اندازه اثر آن بسیار کم و حدود 3 درصد است. بر اساس یافته‌های این پژوهش، آموزش معکوس یکی از راههای افزایش اثربخشی آموزش زبان عمومی در کلاسهای حضوری و مجازی می­تواند باشد