the role of listening proficiency level in efl learners’ strategic competence

Examination of language learners’ strategy use within the context of language ability may contribute to realizing the role of language knowledge in strategic competence. this study employed mixed methods sequential explanatory design and examined whether the level of listening proficiency as a part of language knowledge affects iranian efl learners’ cognitive and metacognitive strategy use. the objective was to explore the role of listening proficiency level in efl learners’ strategic competence. therefore, in the quantitative part of the study, 343 iranian efl learners answered a cognitive and metacognitive listening strategy questionnaire (cmlsq) before and immediately after completing the listening section of a toefl test. the results of the manova revealed that the high proficiency group was significantly different from the low proficiency group regarding their strategic knowledge and strategic regulation as the two dimensions of strategic competence. the qualitative data also showed that high proficiency listeners adopted a wider range of strategies than low proficiency listeners. the quantitative and qualitative data analyses proposed that the high proficiency listeners dealt with the test tasks more strategically than the low proficiency ones. the results of the current study suggest that the implementation of strategic competence depends upon the availability of a certain level of linguistic competence in a second language. the findings emphasize the need for a judicious approach to teaching listening, considering both listening skills and listening strategies.

نقش سطح مهارت شنیداری در توانش راهبردی زبان‌آموزان ایرانی

بررسی کاربرد راهبرد فراگیران زبان در بافت توانایی زبان می‌تواند به فهم نقش دانش زبانی در توانش راهبردی منجر شود. این پژوهش، روش‌های ترکیبی طرح پژوهش متوالی توضیحی را به کار گرفت برای اینکه بررسی کند آیا سطح توانش مهارت شنیداری به عنوان بخشی از دانش زبانی، کاربرد راهبردی فراشناختی و شناختی فراگیران زبان انگلیسی ایرانی را متأثر می‌سازد. هدف پژوهش، کشف نقش سطح مهارت شنیداری در توانش راهبردی زبان‌آموزان انگلیسی است. در بخش کمی پژوهش، 343 زبان‌آموز انگلیسی ایرانی به پرسش‌نامه راهبردهای شناختی و فراشناختی شنیداری بلافاصله قبل و بعد از تکمیل و شنیدن بخش شنیداری آزمون تافل پاسخ دادند. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که نتایج نشان داد که تفاوت معناداری از نظر استفاده از راهبردهای شناختی و فراشناختی به عنوان دو بعد توانش راهبردی میان زبان­آموزان با سطح توانایی شنیداری بالا و پائین وجود دارد. تحلیل کیفی داده­ها نیز نشان داد که زبان‌آموزان با مهارت شنیداری بالا راهبردهای بیشتری را در مقایسه با مهارت شنیداری پائین اقتباس کردند. نتایج تحلیل کمی و کیفی داده‌ها نشان داد که زبان‌آموزان با مهارت شنیداری بالا در مقایسه با زبان‌آموزان با مهارت شنیداری پائین، با تکالیف آزمون، به صورت راهبردی‌تری ‌برخورد می‌کردند. در مجموع نتایج کمی و کیفی پژوهش مؤید آن است که به‌کارگیری توانش راهبردی مستلزم وجود سطح معینی از دانش زبان دوم است. با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر به نظر می­رسد برای آموزش توانایی شنیداری باید از رویکردی خردمندانه استفاده شود که هم مهارت­های شنیداری و هم راهبردهای­ های شنیداری را مورد توجه قرار دهد.