the role of pragmatic strategies in interrogation in legal discourse: the case of shiraz

Questions are the most important and the most common feature of legal talk. questioning is the weapon that is used to test or challenge statements made by lay people and it is considered as a tool to make accusations. based on syntactic and formal features of questioning, which are important parts of any linguistic analysis, questions are categorized into two classes: closed and open questions. the criteria for choosing one form over the others is determined by pragmatic factors. in other words, the questioner chooses one form of questions on the base of pragmatic strategies that s/he adapts during questioning. this article is dedicated to exploring the crossroads where structural and pragmatic features of questions come together to achieve this goal. to this end, we combined two quantitative and pragmatic approaches. the data of the present research was gathered from four cases during interrogation processes in the court of shiraz. the research findings indicate that pragmatic strategies determine the types of question forms and, also, closed questions have the most application in the interrogation process because they have a high level of control that can challenge the addressee’s statements.

نقش راهبردهای کاربردشناختی در گفتمانِ حقوقی: بررسی موردیِ شهرِ شیراز

پرسش‌ها، مهم‌ترین و رایج‌ترین ویژگیِ گفتار حقوقی هستند. پرسش، سلاحی است که برای آزمودن و به چالش کشیدنِ گفته‌های افراد عامی به کار برده می‌شود و همچنین ابزاری برای ایراد اتهام است. بر مبنای ویژگی‌های دستوری و ساختاری سؤال پرسیدن، که  بخش‌های مهمی از هر تحلیل زبانی هستند، پرسش‌ها به دو دسته باز و بسته تقسیم‌بندی می‌شوند. معیار انتخاب یک صورت زبانی از دیگر صورت‌های ممکن، با بهره‌گیری از راهبردهای کاربردشناختی تعیین می‌شود. به عبارت دیگر، پرسشگر، بر پایة راهبردهای کاربردشناختی که طیِ پرسیدن به کار می‌گیرد، یک صورت پرسش را از میان دیگر صورت‌ها بر می‌گزیند. جستار حاضر بر آن است تا جایی‌که مشخصه‌های ساختاری و کاربردشناختیِ پرسش‌ها تلاقی پیدا می‌کنند تا بدین هدف دست یابند، را بیابد. به این منظور، به تلفیق دو رویکرد کمی و کاربردشناختی پرداختیم. داده‌های پژوهشِ حاضر، در جریان فرایندهای بازجویی چهار پرونده در دادگاهِ شهر شیراز به دست آمده‌است. یافته‌های پژوهش نمایانگر آن است که راهبردهای کاربردشناختی تعیین‌کننده نوع صورت‌های سؤال هستند و همچنین پرسش‌های بسته بیشترین کاربرد را در فرایند بازجویی دارند، زیرا دارای بیشترین میزان کنترل‌کنندگی هستند که می‌توانند گفته‌های مخاطب را به چالش بکشند.