the effect of task difficulty on the quantity and quality of iranian lower-intermediate efl learners’ code-switching

The objective of the present study was two-fold. first, the effect of speaking task difficulty on efl lower-intermediate learners’ quantity of code-switching was examined. second, the effect of speaking task difficulty on the participants’ quality of code-switching was studied. the participants of this study included 61 lower-intermediate language learners in a private english language institute in iran. the participants performed twelve speaking tasks with easy, medium, and difficult levels of complexity developed by the researchers. the findings indicated that less than 10 per-cent of students’ clauses included code-switching. the participants employed significantly more code-switching items under difficult task condi-tion. the findings showed that the participants used code-switching for different purposes including vocabulary, syntactic structure, content, rubric clarification, turn-taking, and pronunciation. the learners employed expressive, referential, and directive language functions to fulfill their purposes and the number of directive items rose as the task difficul-ty level increased. regarding the addressee of learners’ code-switches, the inductive analysis of the data showed that the code-switches were self-directed, peer-directed, teacher-directed, teacher and then peer-directed, and peer and then teacher-directed. the participants addressed almost half of the code-switches to their peers; however, more difficult tasks resulted in a higher number of teacher-directed code-switching items.

تأثیر دشواری فعالیت بر کمیت و کیفیت رمزگردانی فراگیران انگلیسی سطح پائین‌تر از متوسط ایرانی

هدفِ پژوهشِ حاضر، مشتمل بر دو بخش است: نخست، این پژوهش به بررسی تأثیر سطحِ دشواریِ فعالیتِ گفتاری بر کمیتِ رمزگردانیِ فراگیرانِ انگلیسی به عنوان زبان خارجیِ سطحِ پائین‌تر از متوسط پرداخته‌است. دوم، تأثیر دشواریِ فعالیتِ گفتاری بر کیفیتِ رمزگردانی شرکت‌کننده‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌است. شرکت‌کنندگان این پژوهش، 61  فراگیر زبان انگلیسی سطح پائین‌تر از متوسط، در مؤسسه‌ای خصوصی در ایران بودند. این افراد دوازده تمرین در سه سطح آسان، متوسط و دشوار که توسط پژوهشگران طراحی شده بود، را به اجرا درآوردند. یافته‌ها نشان داد که کمتر از 10 درصد از عباراتِ دانش‌آموزان، مشتمل بر رمزگردانی بودند. شرکت‌کننده‌های پژوهش، به صورت معناداری مقوله‌های رمزگردانی را در شرایط تمرین دشوار به کار گرفتند. نتایج نشان دادند که شرکت‌کننده‌ها از رمزگردانی برای هدف‌های گوناگونی از جمله واژگان، ساختار نحوی، محتوا، روشِ تبیین، نوبت‌گیری، و تلفظ بهره گرفته‌اند. فراگیران عملکردهای بیانی، ارجاعی و نقش‌های زبانی مستقیم را به کار بردند تا به اهدافشان برسند و تعداد مقوله‌های مستقیم به واسطة سطح دشواری فعالیت نیز افزایش یافته بود. با توجه به مخاطبِ رمزگردانی‌، تحلیل استنباطی داده‌ها نشان داد که رمزگردانی خودمحور، همکلاسی‌محور، معلممحور، معلم و سپس همکلاسی‌محور و همکلاسی و سپس معلم‌محور بودند. شرکت‌کننده‌ها، تقریباً نیمی از رمزگردانی‌ را با همکلاسی خود به کار برده بودند؛ اما حاصل فعالیت‌های دشوارتر، استفادة بیشتر از مقوله‌های رمزگردانی معلممحور بود.