a cross-cultural study of eng-lish teachers' strategy use for managing misbehavior in efl and esl classrooms: the case of iran and the philippines

The present study aimed at investigating the perceptions of efl teachers about students’ misbehavior in english as a foreign language (efl) and english as a second language (esl) classroom contexts. moreover, the study sought to probe what strategies efl and esl teachers use to deal with students’ misbehavior. participants included 10 teachers in efl classes in iran and 12 teachers in esl classes in the philippines. qualita-tive data were collected through conducting interviews with the invited teachers and observing their classrooms for four sessions. data were analyzed using the grounded theory (gt) method. the initial analysis of the data revealed that english language teachers in this study did not perceive misbehavior differently from the existing definitions in the liter-ature. to them, misbehavior in all language classes could be defined as an unusual and unexpected behavior that would lead to disorder in the pro-cess of teaching and learning. the filipino and iranian teachers as two example cases of esl versus efl contexts, respectively, utilized three types of strategies to deal with students’ misbehavior: 1) rule system, 2) reward system, and 3) personal encounter strategies for which clarifica-tions were given in each context. based on the analysis, it was found that the filipino and iranian teachers had more or less similar perceptions of learners’ misbehavior. this article has numerous implications regarding classroom management as inspired by language learning contexts for a successful social interaction between and among language learners and their teachers in two diverse contexts (efl vs. esl).

مطالعه ی بین فرهنگی راهبردهای مورد استفاده معلمان زبان انگلیسی در مدیریت سوء رفتار در دو محیط زبان دوم و زبان خارجی: مطالعه ی موردی ایران و فیلیپین

تحقیق حاضر با هدف بررسی ادراک معلمان زبان انگلیسی در دو محیط زبان دوم و زبان خارجی در مورد ماهیت سوء­رفتار زبان آموزان انجام گرفت. علاوه بر این، مطالعه به دنبال بررسی این امر بود که این معلمان چه راهبرد­هایی در مقابله با سوء­رفتار زبان­ آموزان در دو محیط مزبور به ­کار می­برند. شرکت­کنندگان در این مطالعه 10 معلم در ایران و 12 معلم در کلاس­های درس زبان انگلیسی در فیلیپین بودند. داده ­های کیفی از طریق انجام مصاحبه با معلمان دعوت ­شده و مشاهده ­ی کلاس­ های آنها برای چهار جلسه جمع­ آوری شد. داده ­ها با استفاده از روش داده­ بنیاد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تجزیه و تحلیل اولیه­ ی داده ­ها نشان داد که معلمان زبان انگلیسی در این مطالعه، سوء­رفتار را متفاوت از تعریف ­های موجود در ادبیات نمی­ دانستند. در نظر آنها، سوءرفتار در تمامی کلاس­ های زبان می­تواند به عنوان رفتاری غیر­معمول و غیرمنتظره تعریف شود که در روند آموزش و یادگیری باعث اختلال می ­شود. همچنین، معلمان فیلیپینی و ایرانی به عنوان مثال از دو محیط زبان دوم در مقابل زبان خارجی به ترتیب از  سه نوع راهبرد برای مقابله با سوءرفتار با دانش ­آموزان استفاده کردند:  1) نظام مبتنی بر قانون، 2) نظام پاداش دهی، و 3) برخورد شخصی که به تفکیک نوع استفاده از آنها در دو محیط در نهایت تشریح شد و مشخص گردید آموزگاران فیلیپینی و ایرانی با داشتن کم و بیش درک نسبتا یکسانی از سوء­رفتار، چنین راهبرد­هایی را اتخاذ کرده بودند. مقاله ­ی حاضر، دارای اطلاعات ضمنی فراوانی در خصوص مدیریت کلاسی در کلاس ­های درس زبان انگلیسی جهت برقراری تعامل موثر اجتماعی میان فراگیران و مدرسان آنها در این دو محیط است.