to keep it bouncing: pynchon’s the crying of lot 49 and a paranoid chaotics

Pynchon’s the crying of lot 49 (1965) is an artistically convoluted narrative in which parallel, alternative worlds interpenetrate consistently and continuously, providing a fine instance of what, in chaos theory, is called an open system. the discovery of the chaotic connections in this narrative is in harmony with effecting a sense of indeterminacy, plurality and uncertainty which prevails all through the story and keeps flustering pynchon’s protagonist, oedipa maas. oedipa, engulfed by the chaotic flux of information which most tenaciously and purposefully resists any linear, causative ordering, struggles to fabricate, against all odds, an orderly nexus among the bizarre set of incidents that she encounters through resorting to paranoia. paranoia, in oedipa’s case, becomes therapeutic and constructive since fantasizing a conspiracy would warrant an escape from insanity which is an intrinsic attribute of chaos. the two consequential determinants in this narrative, therefore, are chaos and paranoia the convoluted interactions of which create an intriguing, chaotic, postmodern tale. unlike the dominant trend of considering paranoia merely as a prevalent thematic concern in pynchon, this study seeks to provide a new reading of the mentioned narrative in the light of the dynamic interplay of chaos and paranoia and its function in portraying oedipa as the one who projects, authorlike, a world of her own which, though still governed by the regulations and principles of chaotic, open systems, guarantees sanity, existence and authority.

نظریه هرج و مرج و پارانویا در حراج کالای شماره 49 نوشته ی تامس پینچن

رمان حراج کالای شماره 49 (1965)، نوشته ی تامس پینچن، روایتی هنرمندانه و درهم پیچیده است که در آن جهان های موازی و جایگزین پیوسته و همواره در یکدیگر رخنه کرده و نمونه ی بی نقصی از آنچه که در نظریه هرج و مرج سیستم باز خوانده میشود، به وجود می آورد. کشف ارتباطات پرهرج ومرج دراین روایت با ایجاد حس نامعلومی، عدم قطعیت و چندگانگی به همراه است که بر سرتاسر این داستان چیره گشته و شخصیت اصلی این رمان، ایدیپا ماس، را پیوسته سردرگم میکند.  با وجود این که ایدیپا با جریان بی نظمی از اطلاعات و داده ها احاطه شده است که سرسختانه و آگاهانه هرنوع ترتیب علت و معلولی و خطی روایت را نقض می­کند، وی می کوشد تا رابطه ای نظم یافته میان حوادث غریبی که بر سرراهش قرار می گیرد، برقرار کند و این را ازطریق پناه بردن به پارانویا انجام می دهد. برای ایدیپا، پارانویا فرایندی سازنده و درمانگرست چراکه تصور یک دسیسه ضامن راه گریزی از دیوانگیست که ویژگی ذاتی هرج و مرج می باشد. دو عامل مهم و تعیین کننده در این روایت پارانویا و هرج ومرج می باشد و ارتباطات پیچیده میان آنها داستانی وسوسه انگیز، پرهرج و مرج و پسامدرن راشکل می دهد. برخلاف شیوه متداول درخوانش های این رمان که پارانویا را تنها موضوعی زمینه ای و غالب می بینند، این تحقیق خوانش جدیدی ازاین روایت راارایه می دهد که در آن تمرکز بر کنش های پویا میان پارانویا و هرج ومرج بوده و به نقش آن در به تصویر کشیدن ایدیپا به عنوان کسی که نویسنده گونه جهان خود را می سازد، تاکید دارد. اگرچه این جهان بر اساس قانون ها و اصول سیستم های باز اداره میشود، این خلق جهان، برای ایدیپا ضامن هستی و قدرت  است.