مطالعه عوامل موثر بر توسعه اجتماعی در شهرها (مورد مطالعه: شهر تبریز)

بیان مسئله: غفلت از مسائل اجتماعی و فرهنگی جامعه، زندگی شهری را با مسائل و چالش‌های پیچیده‌ای مواجه می‌سازد. لذا به منظور ارتقا کیفیت زندگی شهری مسائل اجتماعی و فرهنگی همانند: سرمایه اجتماعی، امنیت اجتماعی، اعتماد اجتماعی و... (توسعه اجتماعی) شهروندان در شهرها مورد مطالعه قرار می‌گیرد.هدف: هدف از پژوهش حاضر، مطالعه رابطه سرمایه فرهنگی، سرمایه روان‌شناختی، احساس آنومی و حکمرانی مطلوب با توسعه اجتماعی شهروندان استروش: روش تحقیق توصیفی‌- تحلیلی و برای گردآوری اطلاعات، از روش‌های اسنادی و ابزار پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق را کلیه شهروندان شهر تبریز شامل 1593373 نفر تشکیل می‌دهند. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران 384 نفر و به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای توزیع گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای spss و amos و آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام گردید.یافته‌ها: بین سرمایه فرهنگی، سرمایه روان‌شناختی و حکمرانی مطلوب با توسعه اجتماعی همبستگی معنی‌دار مستقیمی وجود دارد؛ به‌طوری‌که با افزایش سرمایه فرهنگی، سرمایه روان‌شناختی و حکمرانی خوب، میزان توسعه اجتماعی شهروندان افزایش می‌یابد. اما بین احساس آنومی و توسعه اجتماعی همبستگی معنی‌دار معکوسی وجود دارد؛ این بدین معنا است که با افزایش میزان احساس آنومی در بین شهروندان، میزان توسعه اجتماعی آن ها کاهش می‌یابد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج به‌دست آمده از مدل معادلات ساختاری، سرمایه فرهنگی بر توسعه اجتماعی (0.39) تاثیر دارد و با افزایش میزان سرمایه فرهنگی، میزان توسعه اجتماعی نیز افزایش می‌یابد. سرمایه روان‌شناختی (0.31) و حکمرانی خوب (0.30) نیز بر توسعه اجتماعی تاثیر دارند. تاثیر احساس آنومی بر توسعه اجتماعی (0.24-) منفی است و با افزایش میزان احساس آنومی از میزان توسعه اجتماعی کاسته می‌شود.

studying the influential factors of social development in cities (case study: tabriz city)

introduction: the process of social development in iran has had an uneven trend in recent years, and it can be said that in different cities, depending on influential parameters such as geographical location and ethnic, cultural, political, and social diversity, it has followed various paths. a review of studies conducted in recent years shows that regarding the research area of this study, east azerbaijan province, and especially the city of tabriz, comprehensive research that can assess various social dimensions in this province and city has yet to be conducted. investigations in this area indicate that social development and its multiple indicators in tabriz have not been examined and evaluated so far. this means it is unclear to what extent this city has achieved social development indicators. therefore, to fill the existing gap, the present research examines the success of the city of tabriz in achieving social development goals. conducting such studies by understanding social development status and showing the trend of changes in this city can facilitate policymaking in the development field. additionally, understanding the status of social development in tabriz can determine what actions are needed to strengthen social development and its indicators. the findings of this research can assist managers and planners in tabriz in formulating development programs. in fact, given the research gap and the lack of related studies measuring the level of social development in the city of tabriz, this research aims to study the relationship between some factors (cultural capital, psychological capital, anomie, good governance) affecting social development. in this regard, the present study seeks to answer the question of what impact cultural capital, psychological capital, anomie, and good governance have on social development.methodology: the research method is descriptive-analytical, and its type is applied. the data collection method is in two forms: documentary and field (questionnaire). data collection was conducted using a closed questionnaire, with a positive direction and a five-point likert scale from 1 to 5 (strongly disagree: 1, disagree: 2, neutral: 3, agree: 4, strongly agree: 5). the statistical population of the research consists of all citizens of tabriz city, totaling 1,593,373 people (statistical center of iran, 2016). the sample size was determined using cochran’s formula, resulting in 384 people, and was distributed using a multi-stage cluster sampling method. expert opinions and professors’ feedback (face validity) and convergent construct validity were used to evaluate the validity of the research tool, and cronbach’s alpha method was employed to assess the reliability of the questionnaire. spss and amos software were used to analyze the collected data, along with pearson correlation tests and multivariate analysis (structural equation modeling).results: the evaluation of respondents regarding the independent and dependent variables of the research shows that the average obtained for the variable of social development is 60.82, cultural capital is 59.38, psychological capital is 15.53, feeling of anomie is 33.54, and good governance is 18.46. this means that the level of good governance is low, the level of social development and cultural capital is moderate, and the level of psychological capital and feeling of anomie is high among the research respondents. the pearson correlation coefficient has been used to test the relationship between cultural capital, psychological capital, feeling of anomie, and good governance with social development.