بررسی عوامل موثر بر ارزیابی و شدت درد در بیماران تحت تهویه مکانیکی بستری در بخش مراقبت‌های ویژه

مقدمه: ارزیابی درد نخستین گام در تسکین مناسب درد و یکی از مهمترین اهداف مراقبت از بیمار است. پرستاران در تمامی مراحل مدیریت درد و ارزیابی شرایط بیمار نقش اساسی دارند. در طول درمان در icu، بیش از 40 تا 70٪ بیماران درد متوسط تا شدید را تجربه میکنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر ارزیابی و شدت درد در بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه انجام شد.روشها: این مطالعه مروری با جستجوی مقالات منتشرشده بین سالهای 2001 تا 2024 در پایگاههای داخلی و خارجی انجام شد. از مجموع 38 مقاله بهدستآمده، پس از بررسی دقیق، 26 مقاله که با هدف مطالعه حاضر کاملاً مرتبط بودند انتخاب و وارد مطالعه شدند.یافته ها: نتایج مطالعات نشان میدهد که درد ممکن است ناشی از محرکهای آسیبرسان موجود در محیط icu، از جمله مانیتورینگ تهاجمی، تجهیزات درمانی، فیزیوتراپی معمول یا مراقبتهای معمول پرستاری باشد. بیماران مسنتر نسبت به بیماران جوان در هر سه زمان قبل، حین و بعد از فرایند ساکشن درد کمتری گزارش کردند. تاثیر جنسیت بر شدت درد از نظر آماری معنیدار نبود و بیماران جراحی و غیرسفیدپوست شدت درد بالاتری گزارش کردند. شدت کلی درد نیز با سن تفاوت معنیداری نداشت و ارتباطی بین سن و شدت درد قبل، حین و بعد از فرایندها مشاهده نشد.نتیجه گیری: ارزیابی و مدیریت کافی درد در بیماران بحرانی یک چالش منحصربهفرد برای پزشکان و پرستاران است. با شفافسازی روشهای سنجش درد مبتنی بر شرایط بیمار و آموزش پرستاران درباره این توصیهها، ارزیابی صحیح درد در بیماران تحت تهویه مکانیکی امکانپذیرتر خواهد شد. همچنین در برنامهریزی برای مدیریت درد، ضمن پیروی از گایدلاینها، باید به فردی بودن تجربه درد توجه شود. این امر میتواند به مدیریت بهتر درد کمک کند و در نهایت با کاهش بروز دلیریوم، بهینهسازی تجویز داروها و تسریع جداسازی بیمار از دستگاه تهویه مکانیکی، موجب کاهش مدت اقامت در icu، کاهش هزینهها و کاهش عوارض و مرگ ومیر شود.