اثر بخشی آموزش گروهی تحلیل رفتار متقابل بر شادکامی زنان پرستار بخش مراقبتهای ویژه

شادکامی یکی از مولفه‌های مهم سلامت روان است و رویکردهای روان‌شناختی مانند تحلیل رفتار متقابل می‌توانند در ارتقاء آن موثر باشند. بنابراین، هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثربخشی آموزش گروهی تحلیل رفتار متقابل بر شادکامی زنان متاهل پرستار بخش مراقبت‌های ویژه (icu) بود. روش کار: در این تحقیق نیمه تجربی، تعداد 35 نفر از زنان پرستار متاهل بخش icu با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه (19 نفر گروه کنترل و 16 نفر گروه آزمایش) قرار گرفتند. اطلاعات مربوط به شادکامی بیماران از طریق پرسشنامه شادکامی آکسفورد با ضریب روایی 79/ 0 در پیش‌آزمون و پس‌آزمون جمع‌آوری شد. جهت تحلیل آماری از شیوه‌های آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) در سطح معناداری 0.05>p استفاده شده است. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاکی از آن بود که نمرات شادکامی در گروه آزمایش پس از اجرای مداخله به طور معنی‌داری افزایش یافت (0.001>p). در حالی که این نمرات در گروه کنترل تغییر معنی‌داری نشان نداد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، می‌توان نتیجه گرفت که آموزش گروهی تحلیل رفتار متقابل در افزایش شادکامی زنان پرستار بخش مراقبت ویژه موثر بود. بنابراین می‌توان از این رویکرد برای ارتقاء سلامت روان و شادکامی در پرسنل بیمارستانی، به ویژه در محیط‌های کاری پرفشار، بهره برد.