بررسی رویکرد کشورهای روسیه، برزیل، آلمان و ژاپن نسبت به محصولات تراریخته(قوانین، سطح تراریختگی و سیاست‌های اجرایی)

در دهه‌های اخیر، توسعه محصولات تراریخته، به یکی از موضوعات چالش‌برانگیز در سیاست‌گذاری کشاورزی و سلامت عمومی تبدیل شده است. گسترش این فناوری‌، کشورها را با مسائل پیچیده‌ای همچون تنظیم مقررات، ارزیابی ایمنی، پذیرش اجتماعی و الزامات تجاری مواجه ساخته است. در این میان، تفاوت در اولویت‌های ملی، ظرفیت‌های نهادی و رویکردهای فرهنگی، به شکل‌گیری الگوهای متنوع سیاست‌گذاری در قبال محصولات تراریخته منجر شده است. این مقاله با رویکردی تطبیقی، سیاست‌ها و چارچوب‌های حاکم بر محصولات تراریخته در چهار کشور روسیه، برزیل، آلمان و ژاپن را مورد بررسی قرار می‌دهد. تحلیل حاضر بر پنج محور اصلی شامل چارچوب‌های قانونی و نهادی، سیاست‌های اجرایی و نظارتی، سازوکارهای ارزیابی ریسک، الزامات برچسب‌گذاری و سطح پذیرش عمومی متمرکز است. یافته‌ها نشان می‌دهد که برزیل با اتخاذ رویکردی توسعه‌محور، شرایط مساعدی برای گسترش تولید و تجارت محصولات تراریخته فراهم کرده است، در حالی‌که آلمان و ژاپن با تکیه بر اصل احتیاط، شفافیت و حساسیت افکار عمومی، سیاست‌هایی محتاطانه‌تر اتخاذ کرده‌اند. در مقابل، روسیه رویکردی محدودکننده و منع‌گرایانه در قبال تولید و واردات محصولات تراریخته در پیش گرفته است. در مجموع، نتایج این مطالعه بر اهمیت طراحی چارچوب‌های سیاستی متوازن، مبتنی بر شواهد علمی و متناسب با شرایط ملی برای حکمرانی ایمنی زیستی تاکید دارد.

a comparative analysis of policy approaches toward genetically modified organisms in russia, brazil, germany, and japan(regulatory frameworks, levels of gmo adoption, and implementation policies)

in recent decades, the rapid development of biotechnology, particularly genetically modified organisms (gmos), has become one of the most significant and controversial issues in agricultural policy, public health, and environmental governance. the increasing integration of gmos into global food systems has confronted governments with complex challenges related to regulatory frameworks, safety assessment, public acceptance, and trade requirements. differences in national priorities, institutional capacities, and cultural approaches have consequently led to diverse policy models toward gmos.this review adopts a comparative approach to examine the regulatory and policy frameworks governing gmos in four countries: russia, brazil, germany, and japan. the analysis focuses on five key dimensions, including legal and institutional frameworks, regulatory and enforcement mechanisms, risk assessment systems, labeling requirements, and levels of public acceptance. the findings indicate that brazil has adopted a development-oriented approach, facilitating the expansion of gmo production and trade. in contrast, germany and japan have implemented more precautionary policies emphasizing transparency, rigorous scientific assessment, and public concerns. russia, on the other hand, has pursued a restrictive and prohibition-oriented policy toward the production and importation of gmos. overall, the results highlight the importance of designing balanced, evidence-based, and context-specific policy frameworks for effective biosafety governance