استراتژی‌های کاهش اثرگذاری قارچ فوزاریوم بر دانه گندم

بیماری فوزاریوم سنبله گندم یکی از ‌مهم‌ترین ‌بیماری‌های قارچی گندم در سراسر جهان است. اگرچه اغلب گونه‌ی fusarium graminearum به عنوان عامل اصلی این بیماری شناخته می‌شود، اما گونه‌های مختلف فوزاریوم نظیر fusarium culmorum وfusarium avenaceum در این بیماری دخیل هستند. گونه‌های عامل این بیماری مایکوتوکسین‌هایی مانند دئوکسی نیوالنول (don) و زئارالنون (zea) تولید می‌کنند که باعث کاهش کیفیت و عملکرد محصول و همچنین خطرات سلامتی برای انسان و حیوان می‌شوند. این بیماری سالانه میلیارد‌ها دلار خسارت به تولید گندم دنیا وارد می‌کند. استفاده از روش‌های مختلف برای محدود کردن توسعه‌ی بیماری  فوزاریوم سنبله گندم و آلودگی دانه به مایکوتوکسین‌ها عنصری مهم در کشاورزی پایدار و تولید غذای ایمن است. این مقاله به بررسی گونه‌های فوزاریوم دخیل در بیماری فوزاریوم سنبله گندم و روش‌های مختلف مدیریت این بیماری و مایکوتوکسین‌های تولید شده می‌پردازد. استراتژی‌های اعمال شده شامل اقدامات زراعی، اصلاح نژاد، روش‌های شیمیایی، کنترل بیولوژیک که قبل از برداشت اعمال می‌شوند و استراتژی‌های پس از برداشت شامل روش‌های فیزیکی، بیولوژیک، شیمیایی و سنجش از دور برای پایش و فنوتیپینگ بیماری فوزاریوم سنبله که قبل و بعد از برداشت مورد استفاده قرار می‌گیرد، می‌باشند و بر اهمیت هر یک از این روش‌ها بر افزایش اثر بخشی مدیریت این بیماری تاکید می‌شود.

strategies to reduce the impact of fusarium fungus on wheat grains

fusarium head blight (fhb) is one of the most significant fungal diseases affecting wheat worldwide. while the species fusarium graminearum is often recognized as the primary causal agent of this disease, various species of fusarium, such as fusarium culmorum and fusarium avenaceum, are also involved. the pathogens responsible for this disease produce mycotoxins like deoxynivalenol (don) and zearalenone (zea), which lead to reduced quality and yield of the crop, as well as health risks for humans and animals. this disease causes billions of dollars in losses to wheat production annually. employing various methods to limit the development of fusarium head blight and contamination of grains with mycotoxins is a crucial element in sustainable agriculture and safe food production. this article examines the fusarium species involved in fusarium head blight and various management strategies for controling this disease and its produced mycotoxins. the strategies implemented include agronomic practices, breeding, chemical methods, and biological control measures applied before harvest, as well as post-harvest strategies involving physical, biological, chemical methods, remote sensing for monitoring, and phenotyping of fusarium head blight before and after harvest. the importance of each of these methods in enhancing the effectiveness of managing this disease is emphasized