دفاع هستی‌شناسانه از اکنون‌گرایی در باب زمان در برابر ازل‌گرایی

در این مقاله براساس روش پژوهشی تحلیلی- توصیفی تلاش شده است نزاع میان دو نظریّه در باب زمان، یعنی اکنون‌گرایی و ازل‌گرایی حل‌و‌فصل شود. براساس اکنون‌گرایی تنها زمان و هویّات اکنون موجود و واقعی‌اند و گذشته/آینده موجود و واقعی نیستند. ازل‌گرایی این ایده است که تمامیِ زمان‌ها یعنی گذشته/اکنون/آینده از واقعیّت مساوی برخوردار و موجودند. اکنون‌گرایی مبتنی بر نظریّۀ a و ازل‌گرایی استوار بر نظریّۀ b در باب زمان است. بنابر نظریّۀ a مقولات گذشته/اکنون/آینده ذاتی زمان و گذر زمان طبق آن‌ها توجیه می‌شود. براساس نظریّۀ b مقولات زمان طبق قبل‌از/بعداز/همزمان با، چینش می‌شوند و برای تبیین گذر زمان کافی‌اند. اشکالات مهمی بر اکنون‌گرایی وارد شده است که مهمترین آن‌ها مسئلۀ گزاره‌های منفرد و اشیای ناحاضر و دیگری ارتباط میان اشیای حاضر و ناحاضر است؛ به این معنا که اکنون‌گرایی چگونه می‌تواند دربارۀ اشیایِ گذشته و آینده که بنابر پیش‌فرض آنان موجود نیستند سخن بگوید؟ اکنون‌گرایان تلاش کرده‌اند این معضلات را از طریق راه‌حل پارافریزِ جملاتِ مربوط به گذشته/آینده و نیز این ایده که زمان‌ها مانند جهانِ‌های ممکن هستند حل کنند. در پایان دو استدلال مهم برای دفاع از اکنون‌گرایی بیان می‌شود که عبارتند از اصل شهود واقعیت و توسل به اصل صرفه‌جوییِ متافیزیکی است که براساس آن دو اوّلا اکنون‌گرایی با شهود سازگارتر است و ثانیاً ملاحظات صرفه‌جویانۀ متافیزیکی نشان می‌دهد تکثیر بی‌جهت اشیا (در اینجا گذشته/آینده) در نظریّات متافیزیکی کار نادرستی است. بنابراین اکنون‌گرایی نسبت به ازل‌گرایی ایدۀ‌ بهتری درباب زمان است

ontological defense of presentism concerning time versus eternalism

in this article, the authors have tried to resolve the conflict between two theories on time, namely presentism and eternalism, based on an analytical-descriptive research method. according to presentism, only time and identities of now are present and real, and the past/future have no reality or existence. on the other hand, eternalism seeks to explain the idea that all times, past/present/future, have equal reality and are existing. presentism is based on theory a and eternalism is based on theory b concerning time. according to theory a, the categories of past/present/future are inherent to time and the passage of time is justified on their basis. according to theory b, the categories of time are arranged according to before/after/simultaneous with, and are sufficient to explain the passage of time. important drawbacks have been leveled against presentism, the most important of which are the problem of individual propositions, the absent objects, and the relationship between present and absent objects. in other words, how can presentism talk about past and future objects that do not exist as per their presupposition? presentists have attempted to resolve these problems by means of paraphrasing solution of the past/future statements and by the idea that times are similar to the possible worlds. finally, two important arguments in defense of presentism are provided: the principle of reality intuition and the appeal to the principle of metaphysical parsimony. according to these arguments, first, presentism is more consistent with intuition, and second, metaphysical parsimony considerations show that it is wrong to unduly multiply objects in metaphysical theories. presentism is therefore a better idea than eternalism concerning time.