تحلیل و ارزیابی دو مدل روایی در عصر نوین الهیات مسیحی

دنیای فرامدرن، دنیای گذار از روایت‌های کلان است؛ دنیایی که درآن فراروایت‌ها و روایت‌های خرد، جای روایت‌های کلان را گرفته‌اند. الهیات مسیحی نیز متاثر از این تغییر و گذار در عصر جدید بوده است. تلاش‌های فلسفی و الهیاتی در دنیای مسیحی در راستای ارائۀ پاسخ‌های درخور  برای مواجهۀ انسان معاصر با مسایل بنیادین در  عصر جدید است. این پاسخ‌ها که در چرخش زبانی در حوزۀ فلسفه ریشه دارد، توجه ویژۀ متفکران را به منابع مهم زبان ازجمله روایت، جلب نموده است. توجه متالهان به روایت نیز تحت‌تاثیر جهان اندیشه در همین راستا قرار دارد. این رویکرد به تلاش‌هایی برای تولید مدل‌های نوین الهیاتی و فلسفی انجامیده است. در پژوهش پیش‌رو ابتدا دو مدل برآمده از تفکر فلسفی مبتنی بر فرم روایی، یعنی متن‌گرایی کیوپیت و الهیات روایی لیندبک را تقریر می‌کنیم و سپس به این نتیجه خواهیم رسید که هر دو مدل، بااینکه ریشۀ فکری‌شان در نفی کلان روایت‌ها مشترک است، به‌نوعی در آنچه که خود نفی کرده‌اند، گرفتار می‌آیند.

analysis and evaluation of two narrative models in the modern age of christian theology

the postmodern world is a world of transition from macro-narratives; a world in which meta-narratives and micro-narratives have replaced macro-narratives. christian theology has also been affected by this change and transition in the modern age. philosophical and theological efforts in the christian world are aimed at providing appropriate answers for contemporary man to confront fundamental issues in the modern age. these answers, which are rooted in the linguistic turn in the field of philosophy, have drawn the special attention of thinkers to important sources of language, including narratives. theologians’ attention to narrative is also influenced by the world of thought in this direction. this approach has led to attempts to produce new theological and philosophical models. in the present study, we first set forth two models derived from philosophical thought based on narrative form, i.e., cupitt’s textualism and lindbeck’s narrative theology, and then we will draw the conclusion that both models, although sharing a common intellectual root in the negation of narratives, are somehow entangled in what they themselves have negated.