رابطه ساختاری مهارت یادگیری خودرهیابانه با رفتار تحصیلی نوآورانه دانشجویان پزشکی با نقش میانجیگری قابلیت حل مساله

هدف: یادگیری خودرهیاب یک فرایند هدفمند برای نیل به یادگیری مادام العمر است که در آن یادگیرنده آگاهانه مسولیت مربوط به فعالیت ها را می پذیرد. ازین رو پژوهش حاضر با هدف شناسایی رابطه ساختاری مهارت یادگیری خودرهیابانه با رفتار تحصیلی نوآورانه دانشجویان پزشکی با میانجیگری قابلیت حل مساله انجام پذیرفت.روش ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان به تعداد 4149 بودند که با تعریف ابزار موردنظر در سایت پرس لاین نمونه ای به حجم 351 نفر از طریق جدول کرجسی و مورگان تعیین و به روش آنلاین پرسشنامه موردنظر را تکمیل نمودند. در ادامه به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه خودرهیابی تحصیلی در یادگیری fisher et al(2001)، رفتار نوآورانه holman et al(2012) و پرسشنامه حل مسئله heppner and petersen(1982) استفاده شد. در نهایت داده ها نیز با آزمون پیرسون و تحلیل مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد.نتایج: نشان داد مهارت های یادگیری خودرهیابانه دارای همبستگی معنی دار مستقیم با متغیرهای رفتارتحصیلی نوآورانه (0.314=r) و قابلیت حل مسئله(0.434=r)، بوده و رفتارتحصیلی نوآورانه نیز با قابلیت حل مسئله(0.411r=) دارای رابطه مثبت می‌باشد. همچنین شاخص‌های برازندگی شامل مجذور خی( x2=243.848)، مجذور خی نسبی( x2/df=2.771)، نیکویی برازش(0.89=gfi )، برازش هنجار شده(0.912=nfi)، پنیکویی برازش مقایسه‌ای(0.909= cfi)، و جذر میانگین مجذورات خطای تقریب مساوی با (0.055r=msea) بوده و این نتایج حاکی از برازش مطلوب مدل برونداد می‌باشد.نتیجه گیری: الگوی ساختاری مهارت یادگیری خودرهیابی فراگیران را به یادگیرنده مادام العمر مبدل نموده و زمینه پرورش مهارت‌های اساسی مثل حل مسئله، تفکر انتقادی و نوآوری را فراهم می کند. زیرا اکنون نحوه یادگرفتن است که اهمیت اساسی پیدا کرده است.

the structural relationship between self-directed learning skills and innovative academic behavior of medical students with the mediating role of problem-solving ability

introduction: self-directed learning is a purposeful process for achieving lifelong learning in which the learner consciously accepts responsibility for activities. therefore, the present study aimed to identify the structural relationship between self-directed learning skills and innovative academic behavior of medical students mediated by problem-solving ability.methods: the present study is a descriptive correlational study. the statistical population was 4149 students of hamadan university of medical sciences, who, by defining the desired tool on the pressline website, determined a sample of 351 people through the krejci and morgan table and completed the desired questionnaire online. in order to collect data, the fisher et al (2001) academic self-guided learning questionnaire, holman et al (2012) innovative behavior, and heppner and petersen (1982) problem solving questionnaire were used. finally, the data were analyzed using the pearson test and structural equation modeling analysis.results: it was shown that self-directed learning skills had a direct significant correlation with the variables of innovative learning behavior (r=0.314) and problem-solving ability (r=0.434), and innovative learning behavior also had a positive relationship with problem-solving ability (r=0.411). also, the fit indices included chi-square (x2=243.848), relative chi-square (x2/df=2.771), goodness of fit (gfi=0.89), normalized fit (nfi=0.912), comparative fit index (cfi=0.909), and root mean square error of approximation (rmsea=0.055), and these results indicate a favorable fit of the output model.conclusion: the structural model of self-directed learning skills transforms learners into lifelong learners and provides the basis for developing essential skills such as problem solving, critical thinking, and innovation. because now it is how we learn that has become of fundamental importance.