واکاوی توزیع فضایی توسعه در شهرستان‌های استان کردستان

توجه به توسعه‌یافتگی و نابرابری فضایی در استان کردستان و تمهید برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری مناسب در این زمینه در این استان، دارای اهمیت فراوان است. هدف پژوهش حاضر واکاوی توزیع فضایی توسعه در شهرستان‌های استان کردستان می‌باشد. در راستای دستیابی به هدف مورد نظر60 ‌متغیر در بخش‌های بهداشتی، آموزشی، فرهنگی اجتماعی، زیربنایی و آموزشی انتخاب شده از تکنیک آنتروپی شانون جهت تعیین ضریب اهمیت شاخص‌ها و به منظور میزان برخورداری شهرستان‌های استان کردستان از مدل واسپاس استفاده شده است، برای بررسی رابطه بین فاصله از مرکز استان و نرخ شهرنشینی با وضعیت برخورداری شهرستان‌ها‌ از آزمون همبستگی پیرسون و از نرم‌افزار arc‌gis‌ برای ترسیم نقشه‌ها ‌بهره‌گرفته ‌شده است. با توجه به نتایج مدل واسپاس شهرستان‌های بیجار، سروآباد، سنندج، کامیاران، دیواندره، قروه، سقز به ترتیب در رتبه‌های اول تا هفتم و نیمه ‌برخوردار و سه شهرستان دهگلان، مریوان‌، بانه در رتبه‌های هشتم تا دهم و محروم می‌باشند (70 ‌درصد شهرستان‌ها‌ نیمه‌‌برخوردار، 30 درصد شهرستان‌ها محروم می‌باشند و شهرستان برخوردار و نسبتاً اصلاً وجود ندارد)، بین وضعیت‌ برخورداری شهرستان‌ها با فاصله آن‌ها از مرکز استان و نرخ شهرنشینی همبستگی معناداری وجود ندارد.