ارزیابی سامانه های مختلف برداشت بادام زمینی و انتخاب بهترین سامانه بر اساس شاخص های مهم زیستی

برداشت محصول بادام‌زمینی، بخاطر دشواری‌های خاص خود، با تلفات چشم‌گیری همراه است که این خود همراه با اثرات سوء زیست محیطی مستقیم و غیرمستقیم می‌باشد. برداشت بادام‌زمینی در مغان به چهار روش دستی، نیمه مکانیزه، مکانیزه کششی و کمباین انجام می‌گیرد. هر یک از این روش‌ها دارای ویژگی‌های منحصربه‌فردی می‌باشند. در این پژوهش ضمن ارزیابی شاخص‌های مهم از جمله افت کمّی، افت کیفی، ظرفیت واقعی مزرعه‌ای، تعداد کارگر مورد نیاز، هزینه عملیات برداشت و هزینه ماشین‌آلات مورد نیاز، بهترین سامانه برداشت با در نظر گرفتن اهمیت اثرات زیست محیطی و با استفاده از روش ماتریس تصمیم‌گیری چندمعیاره معرفی گردید. نتایج نشان داد کمترین مقدار افت کمّی برای روش دستی و بیشترین مقدار از آنِ روش نیمه مکانیزه است و برداشت دستی و نیمه مکانیزه دارای بالاترین شاخص کیفیت برداشت و کمترین مواد غیردانه‌ای بودند. همچنین سامانه برداشت مکانیزه کمباینی و برداشت دستی به ترتیب دارای بالاترین و کمترین ظرفیت واقعی مزرعه‌ای بودند. روش برداشت دستی ضمن نیاز به کارگر زیاد نسبت به سایر روش‌ها، بیشترین هزینه عملیات برداشت را نیز داشت. نتایج استفاده از روش تاپسیس نیز نشان داد که با در نظر گرفتن همه شاخص‌ها، سامانه برداشت مکانیزه کششی با مقدار 0.79=cl* در جایگاه اول و برداشت دستی در جایگاه آخر این بررسی قرار دارد.