بررسی آماری و مقایسه وضعیت فعلی تخریب سرزمین در اقلیم‌ها و اکوسیستم‌های مختلف استان خوزستان

شناسایی اکوسیستم‌ها و اقلیم‌های آسیب‌پذیر به تخریب سرزمین و بیابان‌زایی یکی از اصول مهم در چارچوب حفاظتی است. در پدیده تخریب سرزمین، شناسایی مناطق حساس و تعیین نوع اقلیم تحت‌تاثیر تخریب سرزمین و همچنین ارزیابی آن با روش آسان و سریع به منظور آگاه‌سازی جوامع و پیشگیری از خطرات احتمالی موضوعی بسیار مهم است. هدف از این تحقیق بررسی آماری میزان تخریب در اقلیم‌ها و اکوسیستم‌های مختلف استان خوزستان است. بدین منظور نقشه وضعیت فعلی تخریب سرزمین (برگرفته از تصاویر modis سال 2011 و 2013)، نقشه نمونه‌برداری از استان به روش شبکه‌ای تصادفی و نقشه کاربری اراضی و اقلیم در محیط gis با همدیگر تلفیق شدند. پس از آماده‌سازی نقشه اقلیم‌ها و اکوسیستم‌های مختلف به صورت مجزا، به بررسی آماری میزان تفاوت تخریب با استفاده از تجزیه واریانس (anova) و آزمون دانکن (duncan) در محیط نرم‌افزار spss پرداخته شد. نتایج آماری نشان داد که بیشترین میزان تخریب سرزمین در اقلیم فراخشک و سپس خشک و کمترین میزان تخریب در اقلیم مدیترانه‌ای می‌باشد. همچنین بیشترین میزان تخریب سرزمین در اکوسیستم بیابان و سپس مرتع و کمترین میزان تخریب در اکوسیستم جنگل مشاهده گردید.