ارزیابی توان اکولوژیک توسعه شهری و صنعتی در شهرستان فیروزآباد با مدل پیشنهادیemolup

آمایش سرزمین علمی است که با توجه به ویژگی‌های اکولوژیک سرزمین و شرایط اقتصادی اجتماعی آن، نوع استفاده بهینه از سرزمین را مشخص می‌سازد. در بسیاری از مناطق ایران، انتخاب کاربری و مدیریت زمین بدون توجه به قابلیت و توان سرزمین انجام می‌شود که سبب اتلاف سرمایه و کاهش ظرفیت محیطی می‌گردد. شهرستان فیروزآباد به مرکزیت شهر فیروزآباد، با وسعت 3559 کیلومترمربع 2.9 درصد کل مساحت خاکی استان فارس را به خود اختصاص داده است. هدف اصلی این تحقیق، تصحیح و توسعه مدل حاضر ارزیابی توان اکولوژیک توسعه شهری، روستایی و صنعتی در منطقه مطالعاتی فیروزآباد می‌باشد. در بررسی ارزیابی توان اکولوژیک، روش‌های مورد بررسی شامل مدل مخدوم بر اساس منطق بولین، مدل‌های پیشنهادی حداکثر محدودیت (منطق بولین)، میانگین حسابی، میانگین هندسی و کالیبره و در نهایت روش وزنی که شامل مدل میانگین حسابی وزنی، میانگین هندسی وزنی و کالیبره وزنی است، از طریق ادغام نقشه‌ها در gis می‌باشد. نتایج نشان داد که به طور کلی در روش میانگین حسابی یک مدل خوش‌بینانه که غالب منطقه به سمت طبقات خوب و مناسب و در روش‌های مبتنی بر منطق بولین (مخدوم و حداکثر محدودیت) که با یک پارامتر نامناسب، غالب منطقه به سمت طبقات نامناسب سوق پیدا کرده و روش‌های مبتنی بر میانگین هندسی و کالیبره آن بین سایر روش ها قرار گرفته است و با دادن وزن به پارامترها باز هم مدل میانگین هندسی و کالیبره نتایج منطقی‌تری را ارائه دادند . همچنین بر اساس ارزیابی صحت مدل‌های مورد بررسی، مدل ارزیابی توان اکولوژیک با روش میانگین هندسی و کالیبره آن بهتر از سایر مدل‌ها، توان محیط را برآورد می‌کند. شایان ذکر است که روش میانگین حسابی و روش میانگین حسابی وزنی، پایین ترین دقت بین روش‌های موجود از خود نشان دادند.