ارزیابی فضایی تاثیر پارامترهای کاربری اراضی بر کیفیت هوا در مناطق شهری، مطالعه موردی: شهر تهران

آلودگی هوا تاثیر جدی بر سلامت انسان دارد و نمی‌توان تاثیرات مختلف پارامترهای کاربری اراضی و ساختار کالبدی شهری را در توزیع و انتشار آلاینده‌های هوا نادیده گرفت. بدین‌منظور در این مطالعه، تاثیر پارامترهای کاربری اراضی در تغییرات مکانی آلاینده‌های شهر تهران در بازه زمانی 1398- 1390 مورد بررسی قرار گرفته است. جهت نیل به هدف مذکور از تصاویر ماهوره‌ای لندست و همچنین داده‌های آلایندگی مرکز کنترل کیفیت هوای شهر تهران در سال‌های 1398 و 1390 استفاده گردید. جهت طبقه‌بندی تصاویر ماهواره‌ای و مشخص نمودن نوع کاربری‌ها نیز از روش شبکه عصبی مصنوعی در نرم‌افزار envi و همچنین جهت پهنه‌بندی غلظت آلایندگی هوای شهر تهران از مدل kriging در نرم‌افزار arc gis استفاده گردید. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که افزایش ساخت و ساز در غرب و شمال تهران باعث افزایش تمرکز آلاینده‌ها در این جهات از شهر شده است. در مقابل تغییر کاربری اراضی از زمین‌های بایر به فضاهای سبز شهری در شرق و جنوب‌شرقی شهر تهران، موجب کاهش غلظت آلاینده‌های هوای شهری در این مناطق گردیده است.