شبیه‌سازی الگوی آتی تغییرات کاربری اراضی منطقه شهری سنندج با استفاده از تطبیق دو مدل‌ کلو اس و مُلند

امروزه شناخت روند تغییرات کاربری زمین و عوامل اثرگذار بر آن از مباحث مطرح و مهم در برنامه‌ریزی شهری می‌باشد. اطلاع از نسبت کاربری‌های اراضی و نحوه تغییرات آن در گذر زمان، یکی از مهم‌ترین موارد در برنامه‌ریزی‌های مدیریتی است. مدل‌سازی و پیش‌بینی تغییر کاربری اراضی شهری در درک و شناخت پویایی‌های شهری موثر است و می‌تواند به عنوان ابزاری کارآمد و اساسی برای برنامه‌ریزان به شمار رود. هدف این تحقیق شناسایی عوامل موثر بر تغییرات کاربری اراضی و پیش‌بینی تغییرات کاربری اراضی منطقه شهری سنندج در افق 1410 با استفاده از تطبیق نتایج دو مدل کُلواس و مُلند است. روش تحقیق مورد استفاده در این تحقیق روشی ترکیبی است که بر اساس روش‌های تاریخی، توصیفی، همبستگی و مقایسه‌ای انجام شده است. این پژوهش از نظر نوع یک تحقیق کاربردی است و روش‌های کمی و مقایسه‌ای برای تحلیل موضوع بکار گرفته شده است. ابتدا عوامل موثر در تغییر کاربری اراضی منطقه شهری سنندج بر اساس مرور ادبیات، مشاهدات و مطالعات میدانی و همچنین مصاحبه با مقامات محلی و برنامه ریزان شناسایی شده و سپس برای تجزیه و تحلیل رابطه بین متغیرهای کاربری زمین و عوامل مستقل، از رگرسیون لجستیک به عنوان یک روش تحلیلی در محیط نرم افزار spss 16.0 استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که بر اساس نتایج دو مدل بررسی شده، تغییرات کاربری زمین اغلب در مکان‌هایی صورت می‌گیرد که دارای بیشترین درجه مطلوبیت مکانی برای آن نوع کاربری باشد. نتایج هر دو مدل بیانگر کاهش سطوح اراضی کشاورزی و بایر و افزایش سطوح ساخته شده می‌باشند و در این راستا، مناطق شرقی و شمال غربی محدوده مطالعاتی بیشتر شاهد تغییرات کاربری اراضی می‌باشند. بنابراین ضروری است که اقدامات لازم در راستای جلوگیری از وقوع آن‌ها در آینده اتخاذ گردد.