برنامه ریزی راهبردی توسعه گردشگری (مطالعه موردی: شهر رینه لاریجان)

گردشگری یکی از منابع اصلی درآمد ملی کشورهای توسعه یافته و برخی از کشورهای در حال توسعه می‌باشد. با بهره‌گیری از تکنیک‌ها و مدل‌های مختلف می‌توان پتانسیل‌ها و محدودیت‌های توسعه گردشگری را شناسایی و با ارائه راهبردها و راهکارها رسیدن به این مهم را تسهیل و سرعت بخشید. در تحقیق حاضر، ابتدا عوامل داخلی و خارجی موثر در توسعه گردشگری شناسایی شدند. همچنین نظرات50 نفر از مسئولان و کارشناسان شهر رینه، درخصوص اهمیّت هر یک از عوامل در زمینه توسعه گردشگری ارزیابی شد. سپس با استفاده از مدل swot به تجزیه و تحلیل نقاط قوت، ضعف، فرصت، تهدید و وزن‌دهی این عوامل جهت تعیین راهبردهای مناسب در زمینه گردشگری پرداخته شد. در نتیجه با بهرگیری از ماتریس qspm راهبرد بسترسازی برای سرمایه‌گذاری‌های دولتی و خصوصی جهت انجام پروژهای گردشگری و فراغتی در منطقه با امتیاز 8.2 به عنوان موثرترین راهبرد در توسعه گردشگری شهر رینه لاریجان انتخاب شد. نتایج نشان می‌دهد که تنها با تکیه بر جاذبه‌های گردشگری موجود نمی‌توان جذب گردشگر و توسعه گردشگری را در این منطقه انتظار داشت، بلکه باید به عواملی همچون برنامه‌ریزی مناسب، بهبود زیرساخت‌ها، فراهم آوردن تسهیلات اقامتی رفاهی و معرفی منطقه با استفاده از رسانه‌های جمعی در کنار جاذبه‌های موجود توجه کرد.