تاثیر تله نرسینگ بر استرس، اضطراب و افسردگی خانواده بیماران مبتلابه کووید -19

زمینه و هدف: یکی از موارد پر استرس و اضطراب‌انگیز برای بیمار و خانواده وی، بستری شدن در بیمارستان با تشخیص احتمالی یا قطعی کووید -19 بود. این پژوهش باهدف تعیین تاثیر تله‌‌نرسینگ بر میزان افسردگی، اضطراب و استرس خانواده بیماران بستری به علت کووید- 19 در بیمارستان علامه بهلول گنابادی در سال 1399 انجام شد.روش ها: این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی با طرح قبل و بعد است. جامعه پژوهش بیماران بستری در بیمارستان با تشخیص قطعی کووید-19 و خانواده آن‌ها بودند روش نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و در دسترس بود. نمونه پژوهش شامل42 نفر از اعضای خانواده بیماران بودند که به‌طور تصادفی به دو گروه مداخله (22 نفر) و کنترل (20 نفر) تخصیص یافتند. پرسشنامه استرس- اضطراب- افسردگی (dass-21 ) قبل و در پایان سه روز بعد از مداخله تکمیل گردید. مداخله شامل سه جلسه آموزش توسط پرستار به‌صورت تلفنی با عضو خانواده در مورد وضعیت بیمار و اطمینان دادن به انجام مداخلات لازم برای بیمارشان بود. در گروه کنترل، مداخلات روتین بخش و بیمارستان انجام شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 20 و روش‌های آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون های کای اسکوئر، تی مستقل و تی زوجی انجام شد. مقدارp  کمتر از0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.نتایج: میانگین سنی واحدهای پژوهش 11/44±39/21 سال بود. اکثریت آن‌ها متاهل (92/85 درصد) و دارای تحصیلات دانشگاهی (43/18 درصد) بودند. در گروه مداخله، سه روز پس از اجرای برنامه تله‌نرسینگ، نمره اضطراب، استرس و افسردگی در خانواده بیماران مبتلا به کووید -19 به طور معنی داری نسبت به قبل از مداخله کاهش یافت(0/013=p)، اما در گروه کنترل تفاوت معنی داری از نظر نمره اضطراب، استرس و افسردگی، قبل و بعد از مداخله مشاهده نشد (0/05

the effect of telephone follow-up by nurse (tele-nursing) on stress, anxiety and depression of patients’s family with covid-19

background & aim: one of the most stressful and anxiety-provoking cases for the patient and his family was hospitalization with a possible or definite diagnosis of covid-19. this research was conducted with the aim of determining the effect of telenursing on the level of depression, anxiety and stress of patients’s family hospitalized due to covid-19 in allameh bahloul gonabadi hospital in 2020.methods: this study is a semi-experimental research with before and after design. the research population was hospitalized patients with a definite diagnosis of covid-19 and their families. the sampling method was purposeful and accessible. the research sample included 42 patients’ family members, including 22 in the intervention group and 20 in the control group. the depression anxiety and stress scale 21 (dass-21) questionnaire was completed by a member of the patient’s family with covid-19‎. in the intervention group before and at the end of the three days of the intervention. three telephone training sessions were conducted by the nurse over the phone with the family member about the patient’s condition and ensuring the necessary interventions for their patient. in the control group, routine ward and hospital interventions were performed. data was analyzed using spss version 20 software and descriptive and inferential statistical methods including chi-square, independent t and paired t tests. p value less than 0.05 was considered significant.‎results: the mean age of the research units was 39.21±11.44 years. most of them were married (92.85%) and had university education (43.18%). in the intervention group, three days after the implementation of the telenursing program, the scores of anxiety, stress and depression in the patients’ families decreased significantly compared to before the intervention (p=0.013), but in the control group, the difference no significance was observed in terms of anxiety, stress and depression scores before and after the intervention (p>0.05). conclusion: considering the quarantine conditions and the impossibility of face-to-face visits for patients with covid-19, as well as the positive effects of telenursing, nurses can use this method in the field of caring for patients and providing necessary training to their families and reducing stress and anxiety of other family members through telenursing.