ارائه الگوی تحقق‌پذیری محله 20 دقیقه‌ای به‌عنوان پارادایم جدید شهر آینده با استفاده از روش داده‌بنیاد (مورد مطالعه: کلان‌شهر کرمانشاه)

شهر آینده مبتنی بر مجاورت، دیجیتالی شدن، پیاده‌رومحوری و حمایت از زندگی محلی است. ازاین‌رو، هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی پارادایمی تحقق‌پذیری محله 20 دقیقه‌ای به‌عنوان پارادایم جدید شهر آینده در کلان‌شهر کرمانشاه به منظور انطباق این شهر با تحولات نوین است. پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و با استفاده از روش گراندد تئوری اشتراوس و کوربین صورت پذیرفته است. جامعه آماری شامل نخبگان استان کرمانشاه در رشته‌های شهرسازی، برنامه‌ریزی شهری، معماری، جامعه‌شناسی شهری و غیره است. حجم نمونه شامل 15 نفر است که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند، انتخاب شده‌اند. از روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی تا رسیدن به اشباع نظری در مصاحبه‌ها استفاده شده است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که الگوی تحقق‌پذیری محله 20 دقیقه‌ای به‌عنوان پارادایم جدید شهر آینده در کلان‌شهر کرمانشاه دارای  38 کد محوری و 6 کد گزینشی است. ازاین‌رو، الگوی دانه‌بنیاد مشتمل بر شرایط زمینه‌ای (تغییر اقلیم، بیماری‌های همه‌گیر، آلودگی محیطی و مصرف بالای انرژی)، شرایط علی (بهداشتی، اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی)، مقوله‌های محوری(الگوهای منطقه‌بندی، الگوهای دسترسی‌پذیری، تراکم‌ها و کثرت کاربری‌ها، مجاورت، تراکم انسانی و خدماتی، خدمات و امکانات محلی)، شرایط مداخله‌گر(رفتار و محیط، انسجام اجتماعی، طراحی شهری فشرده، کاربری مختلط، شبکه حمل‌و‌نقل عمومی، نوآوری و فناوری، توسعۀ گردشگری)، راهبردها (سیاست‌گذاری، آوردن امکانات و خدمات به محله، اتصال محله‌ها از راه حمل‌و‌نقل عمومی و فعال، تشویق مشارکت عمومی و تغییر رفتار، عدالت اجتماعی، انتشار کربن کم یا صفر، رویکرد برنامه‌ریزی مبتنی بر داده، شعاع هدف‌ مبنا، مکان ‌مبنا) و پیامدها(خیابان‌های ایمن، در دسترس و با اتصال خوب، اقتصادهای محلی پویا و پررونق، تنوع خدمات و مقاصد، تاب‌آوری اقلیمی، همبستگی و امنیت، قلمرو عمومی با کیفیت بالا و تراکم‌های حامی سرزندگی) است.

presentation of feasibility model of the 20-minute neighborhood as a new paradigm of the future city using a grounded theory method (case study: kermanshah metropolis)

the city of the future is based on proximity, digitalization, pedestrian-centricity, and support for local life. the purpose of the present study is to provide a paradigmatic model presentation of the reliability of the 20-minute neighborhood as a new paradigm of the future city in the kermanshah metropolis. the present qualitative study was conducted using the strauss and corbin grounded theory method. the statistical population includes elites of kermanshah province in the fields of urban development, urban planning, architecture, urban sociology, etc. the sample size includes 15 people who were selected using purposive sampling. the snowball sampling method was used in the interviews until theoretical saturation was reached. the results of the study indicate that the model of the reliability of the 20-minute neighborhood as a new paradigm of the future city in the kermanshah metropolis has 38 axial codes and six selective codes. therefore, the data-based model includes background conditions (climate change, epidemics, environmental pollution, and high energy consumption), causal conditions (health, economic, social, and environmental), focal categories (zoning patterns, accessibility patterns, densities and multi-use, proximity, human and service density, and local services and facilities), intervening conditions (behavior and environment, social cohesion, compact urban design, mixed use, public transport network, innovation and technology, and tourism development), strategies (policy-making, bringing facilities and services to the neighborhood, connecting neighborhoods through public and active transport, encouraging public participation and changing behavior, social justice, low or zero carbon emissions, data-driven planning approach, target-based radius, and place-based), and outcomes (safe, accessible and well-connected streets, dynamic and thriving local economies, diversity of services and destinations, climate resilience, solidarity and security, public realm with high quality, and densities support vitality).